( 643 ) 



de oppervlakte en de wanden der reageerbuis vormt zich onder 

 wateropneming mettertijd een soort kristallijn licht schuim, hetgeen 

 wij konden verzamelen en met behulp van Zaponvernis tot dunne 

 schijfjes verwerken. 



Het amorphe nitraat vertoonde talrijke banden, waaronder een vrij 

 goed gedefinieerde bij ongeveer 625 (met begeleider 626). Bij — 193° 

 had deze een breedte van 0,3, in een veld van ongeveer 25 Kilo- 

 gauss eene van 0,4 jxjx. Door een toeval merkten wij op dat het 

 kristallijne nitraatschuim bij — 193° veel smallere banden vertoont 

 dan een amorph laagje van eenzelfde dikte; o.a. in de nabijheid van 

 D: 577.0, 578.7, 579.7, 582.0, 583.0; van deze hebben de drie 

 laatste een breedte van omstreeks 0,15 mi ; in het veld schijnt een 

 zeer geringe, niet wel meetbare, verbreeding plaats te grijpen. De 

 5 scherpe banden in het groen tusschen 500 en 525 gedragen zich 

 analoog. 



Neodymmagnesiumnitraat [2 Nd(N0 8 ) 3 . 3 Mg (N0 3 ) 2 . 24 H 2 0]. Geeft 

 bij een behandeling als voren analoge producten. 



Het bezit een sterk geleed absorptiespectrum, met een groot aantal 

 smalle banden, die vooral bij de temperatuur der vloeibare lucht 

 duidelijk te voorschijn treden. Vermeldenswaardig is vooral het vol- 

 gende, waargenomen bij eene dikte van ongeveer 10 m.m. der 

 amorphe massa : 



Bij 18° een absorptiegebied, zich uitstrekkend van 499.2 — 537.7, 

 bestaande uit 499.2 — 513.9 zeer sterke band, naar violet zeer on- 

 scherp; 516.9 — 528.2 zeer sterke band, dan schaduw; en 534.8 smalle 

 zwakke lijn; 535.6 — 537.1 band met maxima 535.6 — 536.4 en 536.7 

 —537.1. 



Bij —193° strekt dit gebied zich uit van 498.1—526.6 en bestaat uit : 

 498.1—512.6 zeer sterke band, dan banden bij 513.7—514.1, 

 514.7—515.3, 516.1—516.7, dan schaduw, 517.6—518.5 band, dan 

 weer schaduw, en 519.2 — 526.0 zeer zware band. 



Een ander merkwaardig gebied strekt zich bij 18° uit van 616.9 — 

 629.3, hetwelk bestaat uit 616.9—618.9 zwakke band; 621.0— 

 622.9 dito; 624.8—626.9 vrij sterke band; 628.3— 629.3 zeer zwakke 

 band. Bij —193° ziet men het volgende : 616.7— 617.6 zwakke band : 

 618.9 fijne, zwakke lijn; 621.1—623.0 zwakke band; 624.7—625.4 

 band met zwaren fijnen kern; 625.9 — 626.4 dito; 627.1 fijne zwakke 

 lijn; 628.6 -629.5 zwakke band. 



In dunnere lagen vallen deze gebieden nog verder uiteen. Van 

 het gebied 560.1 — 587.5 b.v. splitst zich aan den rooden kant een vrij 

 smal absorptiegebied af, dat bij verlaging van temperatuur eerst 

 scherper wordt, en vervolgens bij nog lagere temperatuur verdwijnt. 



