( 654 ) 



1907 bezig was met systematische en plantengeographische onder- 

 zoekingen over de Hooggebergte-Flora van Java, welwillend het zeer 

 hoog door mij gewaardeerde aanbod gedaan om eene tot genoemd 

 Herbarium behoorende, in 1906 in Java 'door Dr. A. Pulle 

 bijeengebrachte collectie hooggebergte-planten mede in bewerking te 

 willen nemen. Bij de voorloopige determinatie dezer collectie, die mij 

 bleek uitmuntend verzameld en met zeer veel zorg geconserveerd 

 en geëtiketteerd te zijn, vond ik een fraai bloeiend specimen van 

 een Bambusea, waarvan de determinatie (o a. door het ontbreken 

 van de juist voor Bambusaceën-determinatie bijna onmisbare vruchten) 

 ook te Berlijn bijzonder groote moeilijkheden opleverde. Daarop zond 

 ik het genoemde herbariumspecimen aan den Heer J. S. Gamble, 

 F. R. S. in Engeland. Deze botanist, de schrijver van de voortreffe- 

 lijke monographie der Indische Bambuseae (gepubliceerd in Dl. VII van 

 de Annals of the Royal Gardens of Calcutla) slaagde er niet dan na 

 buitengewoon veel moeite in vast te stellen, dat het een nieuw ge- 

 slacht w 7 as van de Gramineae-Bambuseae-Arundinarieae nabij het 

 geslacht Sasa Shibata en dat het wellicht verwant zoude kunnen blijken 

 met de, zoowel aan Miquel als aan Büse slechts in blad bekende, en door 

 Büse sub n. 7 op p. 393 in de Plantae Junghuhnianae en door 

 Miquel sub n. 15 op p. 420 in Dl. III zijner Fora van N.-I. onder 

 den naam Bambusacea spec. indet. (zonder meer) slechts kort 

 beschreven, door Junghuhn in Java verzamelde plant. Gamble 

 veronderstelde terecht, dat het authentiek van Jünghühn's herbarium- 

 specimen wellicht in het Leidsche Rijks Herbarium aanwezig zoude 

 zijn. Een daarop door mij in 's Rijks Herbarium ingesteld onderzoek 

 bevestigde mij op verrassende wijze de door Gamble geuite vermoedens. 

 Want in de eerste plaats slaagde ik er in om aldaar het authentiek van 

 Jünghühn's plant te vinden in een pakket der van de erven Büse hier in 

 Leiden zeer lang geleden terug ontvangene JuNGHUHN'sche Gramineae 

 van Java en wel gelukkig in voortreffelijk geconserveerden toestand 

 en nog voorzien, niet alleen van de authentieke determinatie-etikette van 

 Büse (anno 1854), maar tevens ook nog van de oorspronkelijke, en 

 naar ik vermoed in 1 839 door Junghuhn bij de inzameling gemaakte, 

 herbarium-aanteekeningen. In de tweede plaats slaagde ik er te Leiden 

 in om door vergelijking der aan de bloeiende takken van Pulle's 

 herbarium-specimen zittende (in grootte sterk gereduceerde) bladeren 

 met de steriele, normaal-ontwikkelde bladeren van Jünghühn's plant 

 de reeds door Gamble vermoede conspecilische identiteit van beide 

 planten te constateeren. En bij de vergelijking van de te Leiden 

 bewaarde authentieke etiketten van Büse en van Junghuhn bleek 

 mij nog, dat blijkbaar in den tekst van Büse 1. c. 393 — 394 (die in 



