( 669 ) 



Christie gevende een spectrum met groote lichtsterkte 1 ), waarin 

 eene oculairspleet is aangebracht ten einde een bepaald gedeelte 

 van het spectrum te begrenzen ; door middel van de schroef Sc)\ 

 kunnen verschillende gedeelten van het spectrum in het veld gebracht 

 worden). Een bundel van het door de NERNST-lamp uitgezonden licht 

 wordt met behulp van vlakke spiegeltjes door de polariseerende 

 prisma's N~ic 1 , Nic 2 , 2\ r ic^ (na eerst door lens L. evenwijdig gemaakt 

 te zijn) en daarna door lens L s en een totaal-retlecteerend prisma 

 op de spleet van den spectroscoop geworpen. De prisma's JS r ic 1 en 

 Nic^ zijn vast, waardoor zorg gedragen is dat het in den spectroscoop 

 geworpen licht door de reflecties op de spiegeltjes bij verschillende 

 standen van Nic 2 in dezelfde reden verzwakt wordt; het prisma 

 Nic^ is draaibaar en draagt een verdeelden cirkel, die tot op 3' kon 

 worden afgelezen. Het polarisatie vlak van Nic % is horizontaal, zoodat 

 de polarisatietoestand in de beide in den spectroscoop geworpen 

 lichtbundels in hoofdzaak overeenstemt 2 ). Het polarisatievlak va,nNic 1 is 

 aan dat van Nic z evenwijdig gesteld. Nadat het aethyleen buisje op de 

 gewenschte temperatuur gebracht was en de temperatuur van het vertrek 

 zoodanig geregeld was dat de temperatuur van het aethyleenbuisje(totop 

 0°.01 afgelezen) door, indien noodig, van tijd tot tijd toevoegen van 

 eenig koud of warm water in het vacuumglas voldoende constant 

 (tot op eenige hondersten van een graad) gehouden kon worden, 

 werd dooi' draaiing van het prisma Nk\ op gelijke lichtsterkte van 

 de beschouwde gedeelten der beide spectra ingesteld. Met het oog op 

 deze instelling was ervoor gezorgd dat de beide spectra zoo dicht 



l ) Zie Zeeman Meded. N'\ 5, Juni '92, uitvoeriger Arch. Néerl. 27 (1893 (p. 259 

 en PI. V. aldaar. Het „halfprism" werd bij onze proeven met het oog op de licht- 

 sterkte gebruikt in de .,magnifying position" (Christie, Proc. Roy. Soc. 26 (1877) 

 p. 8). Tevens is in dezen stand de dispersie grooter, terwijl het verlies in zuiver- 

 heid van het spectrum hier geen bezwaar geeft. 



-) Niet te dicht bij den kritischen toestand is het licht hetwelk door den blauwen 

 nevel in eene richting loodrecht op het invallende licht wordt uitgezonden, gepola- 

 riseerd in het invalsvlak (Ramsay, ZS. physik. Ghem. 14 (1894) p. 486). Te ver- 

 wachten is, dat bij nadering tot den kritischen toestand het in genoemde richting- 

 uitgezonden licht meer en meer gedeeltelijk gepolariseerd wordt v verg. Tyndall, 

 Phil. Trans. 160 (1870) p. 348). Het zou interessant zijn na te gaan of dan het 

 „residual blue"' van Tyndall (1. c.) zou kunnen worden waargenomen (over liet 

 verband hiervan met het verschil in breekbaarheid van de verstrooiende deeltjes en 

 het omgevende medium zie Rayleigh, Phil. Mag. (4) 41 (1871) p. 454). Metingen 

 over den polarisatietoestand zouden ook tot een [oordeel over de grootte der deelt- 

 jes kunnen leiden, zie Bock, Wied. Ann. 68 (1899) p. 674 (spectrophotometrisch 

 onderzoek van het door een stoomstraal verstrooide licht, meting polarisatietoe- 

 stand ervan, en bepaling van de grootte der deeltjes door middel van buigings- 

 ringen) en Pernter, Denkschr. Kais. Ak. d. Wiss. Wien 73 (1901) p. 301. 



