( 675 ) 



zicht moeten hebben in de wijze waarop het licht door dergelijke 

 deeltjes verstrooid wordt, en derhalve de structuur der deeltjes (verg. 

 § 1) moeten kennen, waarbij ook de wijze van ontstaan (verg. Meded. 

 N°. 104", § 4) zou ter sprake komen. Intusschen kan verwacht 

 worden dat, zoo lang de deeltjes klein zijn vergeleken met de golf- 

 lengte van het licht, de intensiteit van het verstrooide licht zal toe- 

 nemen evenredig met het kwadraat der hoeveelheid verdichte stof, 

 terwijl wanneer de deeltjes niet meer zoo klein zijn, de toename 

 langzamer zal geschieden. 



Wat men ook als oorzaak van het optreden der verdichtingen zal 

 aanwijzen, de groote samendrukbaarheid van de stof in de nabijheid 

 van den kritischen toestand zal een overwegenden invloed daarop 

 hebben. Zoo zal b.v. de door het statistisch evenwicht beheerschte 

 middelbare afwijking in dichtheid (Smoluchowski *)) evenredig zijn aan 

 y^dp/ÖQ (o = dichtheid). Neemt men aan dat de stof zich verdicht 

 om attractiecentra die op de omgevende deelen van de stof krachten 

 uitoefenen welke per eenheid van massa slechts afhankelijk zijn van 

 den afstand, dan is de hoeveelheid die om elk attractie centrum ver- 

 dicht wordt evenredig aan 2 ) dj) /dg. 



Ten einde na te gaan wat de gegevens in tabel III omtrent een 

 verband tusschen de intensiteit van het verstrooide licht en de samen- 

 dr nkbaarheicl leeren, merken we op dat in de nabijheid van het 

 kritisch punt èp/dg = </ n (T — 7\), indien de gemiddelde dichtheid 

 van de stof zoo weinig van q/. verschilt, dat de volgende teim 

 3q Z0 (o — o^.) 2 verwaarloosd mag worden (dus T — Tk niet al te klein). 



TABEL V. 



t 



l DtW 



l DtR 



W—R in o van 



W 



13.053 



0.180 



0.213 



— 12 





12. 54 



0.337 



0.368 



— 9 





11. 865 



0.671 



0.730 



— 9 





11. 68 



1 



1 







11. 42 



2.61 



2.08 



+ 20 





11. 24 



6.11 



8.33 



— 36 





!) M. v. Smoluchowski, Ann. d. Phys. (4; 25 1908 p. 205. 

 2 j Ondersteld is hierbij dat de verdichting zoo weinig is dat p in een verdicht 

 gedeelte dicht genoeg bij ,* blijft. 



