( 685 ) 

 II. Verschijnselen die afhangen van de temperatuur en van de 



STERKTE VAN HET MAGNEETVELD. 



§ 8. Onveranderlijkheid van de verandering van den trillingsduar 

 onder den invloed van het magnetisch veld bij alle temperaturen. 



Volgens de vroegere door een van ons (J. B.) verrichte proeven, 

 worden, wanneer een eenassig kristal met de as in de richting 

 van de krachtlijnen en van den lichtstraal geplaatst is, sommige 

 absorptiebanden in twee componenten gesplitst, die behooren bij de 

 absorptie van twee cirkelvormig gepolariseerde stralen van tegenge- 

 stelden zin. Het verschil in trillingsduur der twee componenten 

 was daarbij onafhankelijk gebleken van de temperatuur. Uit 

 de vergelijking van de uiteen wijking der twee banden bij de 

 temperatuur van vloeibare waterstof met de uiteenwijking bij de tem- 

 peratuur van vloeibare lucht volgt nu op nog meer overtuigende 

 wijze, dat, binnen de grens der waarnemingsfouten, het verschil in 

 trillingsduur volmaakt onafhankelijk is van de temperatuur. Volgens 

 de theorie van Lorentz moet deze onveranderlijkheid van de uiteen- 

 wijking der banden, die zoowel wordt waargenomen bij die, welke 

 in den zin van het verschijnsel van Zeeman gaan als bij die, welke 

 in tegengestelden zin plaats hebben, beschouwd worden ais voort- 

 vloeiende uit de onveranderlijkheid van de verhouding e\m. De waar 

 nemingen in vloeibare waterstof (verg. fig. 2 PI. II en fig. 3 PI. III) 

 schijnen ons dus een krachtigen steun te geven aan de bewijsgrond 

 voor het bestaan van positieve electronen afgeleid uit de standvastig- 

 heid van dit quotiënt. *) 



§ 9. Gedeeltelijke polarisatie van de componenten van enkele banden. 

 In een voorgaande mededeeling (CR. 19 Aout 1907) heeft een van 

 ons (J. B.) aangetoond, dat de bancl 624,97 van het tysoniet dubbel 

 wordt in elk der beide spectra van links en rechts circulair gepola- 

 riseerd licht, welke men verkrijgt met behulp van een kwartgolf- 

 plaat je en rhomboeder. In beide componenten van het magnetisch 

 doublet van den band is dus de polarisatie niet volmaakt cirkelvor- 

 mig. De band gedraagt zich alsof hij te wijten was aan positieve 

 zoowel als aan negatieve electronen met denzelfden trillingsduur en 

 dezelfde verhouding e/m waarbij het aantal positieve electronen het 

 grootst is te stellen, daar bij deze de sterkste componente behoort. 



Bij de temperatuur van vloeibare waterstof wordt hetzelfde ver- 

 schijnsel waargenomen bij sommige banden, die tegelijk fijn en sterk 

 worden (fig. 2 PI. I band 522. 1). Men kan het in 't algemeen, al 



l ) Le Badium torn V. p. 17 1908. 



