( 686 ) 



is het dan ook moeielijker te zien, terugvinden bij de temperatuur 

 van vloeibare lucht en bij de gewone temperatuur. Laatstelijk heeft 

 Dufour hetzelfde verschijnsel teruggevonden in gecanneleerde emissie- 

 banden van in de vlam gebracht fluorcalcium. 



§ 10. Dissymetrie der rechts en links gepolariseerde componenten. 

 De proeven bij de temperatuur van vloeibare lucht hadden aange- 

 toond l ) dat wanneer de lichtstralen loopen evenwijdig aan de kracht- 

 lijnen de rechts en links gepolariseerde componenten dikwijls in 

 sterkte verschillen. Regelmaat was in die verschillen niet te vinden, 

 de dissymetrie was nu eens in den eenen dan weer in den 

 anderen zin. 



Gaat men tot de temperatuur van vloeibare en nog beter tot die 

 van vaste waterstof over, zoo worden die dissymetrieën, terwijl zij 

 soms van teeken veranderen, bijzonder sterk ; de eene componente 

 neemt in intensiteit ten koste van de andere toe, zoo zelfs, dat sommige 

 componenten aan de zijde der grootere golflengten bijna geheel ver- 

 dwijnen. Een voorbeeld levert tig. 3 PI. III betrekking hebbende op 

 654,2 en 643.4 van xenotiem, van welke de eene componente zeer 

 sterk, de andere zeer zwak is. Het zelfde vertoont apatiet. 



In vaste waterstof worden zeer duidelijk bijna alle componenten, 

 die naar de kleine golflengten afwijken, sterker dan die van tegen- 

 gesteld teeken. 



§11. Verandering van de magnetische draaiing van het polari- 

 satievlak in de nabijheid der absorptiebanden. 



a. Enkelvoudige banden. De proeven van Macaluso 2 ), H. Becquerel 3 ) 

 Zeeman 4 ) hebben bewezen, dat in de nabijheid van de banden, die 

 het verschijnsel van Zeeman vertoonen, de draaiing van het polari- 

 satievlak aan beide zijden van de band positief en in het midden 

 van het magnetisch doublet negatief is. De proeven, die met eenassige 

 kristallen 5 ^ bij plaatsing van de as evenwijdig aan de krachdijnen en 

 aan den lichtbundel bij gewone temperatuur en vervolgens bij die 

 van vloeibare lucht verricht zijn, hebben aangetoond dat de regel- 

 matige verandering van het magnetisch draaiingsvermogen met de 

 golflengte van het licht aan beide zijden van den band een zelfde 

 en in 't midden van den band een tegengestelde storing ondergaat. 



!) Jean Becquerel Le Radium V. No. 1. p. 9. 1908. 



2) GR. GXXVII p. 548, 1898. 



3) GR. CXXV p. 679. 1897 GXXVII p. 899. 1891. 

 *) Arch Neerl. VII p. 465. 1902. 



5) Jean Becquerel, Radium IV No. 2 p. 49. 1907, V No. 1 p. 5. 1908. 



