( 689 ) 



ringere snelheid; De invloed op de stabiliteit der banen, welke hier 

 beschouwd wordt, zon dezelfde zijn, welke zich openbaart in de 

 verandering van het aantal electronen, (zie § 7) die voldoen aan de 

 voorwaarden van cle bewegingen, die aan qnasi-elastischen krachten 

 kunnen worden toegeschreven. 



Daarbij rijst vanzelf de vraag of de meerdere stabiliteit van tril- 

 lingen in een bepaalden zin niet paramagnetisehe eigenschappen ten 

 gevolge zal hebben. 



§ 14. Veranderlijkheid der massa van de electronen met de richting 

 van de beweging. De theorie der magnetoöptische verschijnselen bij 

 kristallen (Voigt *) Jean Becqüerel 2 )) leidt tot de volgende uitkomsten. 



Het magnetisch veld brengt bepaalde koppelingen tusschen de be- 

 weging der electronen in verschillende hoofdrichtingen van het kristal 

 te weeg. Beschouwen .wij het eenvoudige geval, dat zich herhaaldelijk 

 voordoet, nl. dat de overeenstemmende banden in de verschillende 

 spectra dezelfde plaats innemen. Dan zullen volgens de theorie de 

 magnetische doubletten symmetrisch moeten zijn en wanneer de banden 

 smal genoeg zijn om de breedte te mogen verwaarloozen, zullen de_ 

 afwijkingen evenredig zijn aan den vierkantswortel uit het product 

 der twee magnetische constanten, welke behooren bij de correspon- 

 deerende banden der beide spectra. Laat men den lichtbundel en een 

 der hoofdrichtingen '1, 2, 3 van het kristal samenvallen met de richting 

 van het magnetische veld, dan neemt men die twee van de drie 

 spectra van het kristal waar, welke overeenkomen met de trillingen 

 loodrecht op de krachtlijnen. 



De waarneming leert, dat ' zoowel voor de eenassige kristallen, 

 van xenotiem en tysoniet als voor de tweeassige van didymsulfaat, 

 neodymsilicaat en praesodymsilicaat (^welk laatste in vloeibare water- 

 stof sommige lijnen vertoont even scherp als streepen van gloeiende 

 damp) de doubletten van den gemeenschappelijken band dezelfde uit- 

 eenwijking hebben. Een verschijnsel van groot belang wordt waar- 

 genomen wanneer men op verschillende wijzen de spectra van tril- 

 lingen loodrecht op de krachtlijnen combineert. Plaatst men achter- 

 eenvolgende richtingen 1, 2, 3 in de richting van het veld, dan krijgt 

 men voor de trillingen normaal op het veld de combinaties 2.3, 1.3, 

 1.2. De proefneming leeft, dat de uiteenwijkingen der paren doubletten 

 van deze drie gevallen zeer verschillend zijn. Zoo is voor een band 

 van het spectrum 1, wanneer de trilling loodrecht op het veld staat, 



!) Nachr. Kon. Ges. d. Wiss. Göttingen Juli 1906. 



2) G.R. 19 Nov. 3. 10. 24 Dec. 1906. Radium IV n\ 3 Mars 1907 



