( 694 ) 



uitgespreid, terwijl op eenvoudige wijze elk gewenscht deel van het 

 spectrum kon worden geïsoleerd. 



Maakten wij van de stralen gebruik, die tusschen de golflengten 

 1 = 0,590 ii en 1 = 0,497 \i in zijn gelegen, en waarvan het groene 

 middengedeelte — ongeveer bij 1 = 0,544 \x — geacht mag worden 

 relatief een zeer sterke werking op het oog uit te oefenen, l ) dan 

 konden wij met behulp van doelmatig gekozen diaphragma's de licht- 

 intensiteiten varieeren in de verhouding van 1 : 10 9 , terwijl reeds 

 bij de zwakste intensiteit galvanometeruitslagen van verscheidene 

 centimeters konden worden geregistreerd. De inrichting onzer proeven 

 stelde ons niet gemakkelijk in staat, het licht v op nauwkeurig meet- 

 bare wijze verder te verzwakken, doch wij &open later hiertoe nog 

 de gelegenheid te verkrijgen. 



Bij eenige proeven werd ook van wit licht gebruik gemaakt, dat 

 uit den aard der zaak sterker kon worden genomen dan het spec- 

 trale groen. Behalve dat men bij gebruik van wit licht de beschik- 

 king heeft over alle stralen van het zichtbare spectrum, kan men 

 ook de collimatorspleet breeder nemen of door den krater zelf 

 vervangen. Volgens een ruwe berekening was de intensiteit van het 

 door ons gebruikte witte licht, bestaande uit de gezamenlijke stralen, 

 die zich tusschen de uiterste grenzen van het zichtbare spectrum 

 bevinden, ongeveer 10 maal grooter dan van het maximale groene 

 licht. De intensiteiten van het zwakste groen en van het wit ver- 

 hielden zich dus ongeveer 3 ) als 1 : 10 10 . 



Indien wij een geïsoleerd kikvorschenoog, dat niet kort te voren 

 aan zeer intensieve bestraling is blootgesteld geweest, met licht van 

 middelmatige sterkte laten beschijnen, verkrijgen wij een electrische 

 reactie, waarvan de vorm ongeveer overeenkomt met dien, welke 

 door vroegere onderzoekers is beschreven. 3 ) 



Wij leiden den stroom af van de cornea en van de achtervlakte 

 van het oog. Het potentiaalverschil der rustende retina wordt op de 



!) Zie F. Himstedt u. W. A. Nagel. Die Verteilung der Reizwerte für die Froseh- 

 netzhaut im Dispersionsspectrum des Gaslichtes, mittels der Aktionsströme unter- 

 sucht. Berichte der Naturforsch. Ges. zu Freiburg i. B., XI, 1901, p. 153. 



2 ) Later zullen de intensiteiten van het gebruikte licht in absolute maat worden 

 medegedeeld, waarbij dan tevens de nauwkeurige verhouding van de intensiteiten 

 van het groen en het wit zal kunnen worden aangegeven. 



3 ) Men zie bijv. Francis Gotch, The Journal of Physiol. 29, p. 388, 1903. Ibid. 

 31, p. 1, 1904. Hans Piper, Engelmann's Arch. f. Physiol. Suppl. 1905, p. 133. 

 E. Th. v. Brücke u. S. Garten, Pflüger's Arch. f. d. ges. Physiol. 120, p. 290, 

 1907, welke beide laatsten tevens een kritisch overzicht geven van de literatuur, 

 die op het onderwerp betrekking heeft. De genoemde onderzoekers hebben alle van 

 een snel aanwijzend meetinstrument gebruik gemaakt. 



