( 698 ) 



öpwaartsche golf, die met den duur van den verloopen verlichtings- 

 tijd grooter wordt. 



De 2e substantie tracht het snaarbeeld te doen dalen, werkt in 

 den beginne machtig sterk, maar neemt tijdens de verlichting gelei- 

 delijk in kracht af. Daar de tweede substantie in 't bijzonder in een 

 donkeroog werkzaam is, worden de omstandigheden voor haar functie 

 gedurende de verlichting steeds ongunstiger. Men kan geen krachtig 

 verduisteringseffect van een donkeroog verwachten. 



De 3e substantie is zoo traag, dat de verduisteringseffecten der 

 eerste en tweede substantie meestal plaats grijpen op een oogenblik, 

 waarop de derde substantie nog tracht het snaarbeeld boven waarts 

 te verplaatsen. Het verduisteringseffect van de derde substantie zelf, 

 bestaande in de langzame daling van het snaarbeeld, komt eerst 

 veel later en vrijwel geïsoleerd tot stand. 



Als gevolg van dit alles kan men in een reeks van krommen, — - 

 die bij geleidelijke verlenging van den verlichtingsduur van een don- 

 keroog zijn verkregen, — waarnemen, dat de verduistering, die in 

 de eerste krommen een negatieve golf doet ontstaan, in de volgende 

 een positief effect ontwikkelt, welk laatste bij verdere verlenging 

 van den verlichtingsdaur geleidelijk in intensiteit toeneemt. In den 

 strijd tusschen negatieven en positieven uitslag ziet men soms een 

 bovenwaartsche snaarbeweging, die door een kleine benedenwaartsche 

 onmiddellijk wordt voorafgegaan. 



Van een aantal bijzonderheden, die zich bij de proeven voordoen, 

 moge hier slechts het latente stadium met een enkel woord worden ver- 

 meld. De duur van dit tijdperk is in zoo hooge mate afhankelijk 

 van de intensiteit der bestraling, dat men zelfs uit de latente stadia, 

 die door vroegere onderzoekers zijn waargenomen, eenigermate kan 

 oordeelen over de lichtintensiteiten, die zij hebben toegepast. Bij 

 zeer zwakke verlichting komen latente stadia van de Averking der 

 2e substantie te voorschijn, die het bedrag van 2 sec. kunnen over- 

 schrijden. 



In tegenstelling met Gotch en Garten vermeldt Waller 1 ) latente 

 stadia van een even groot en grooter bedrag. lVIaar daar Waller bij zijn 

 proeven van een langzaam werkenden TnoMSON-galvanometer gebruik 

 maakte, bleef de door hem zelf reeds in 't licht gestelde mogelijkheid 

 bestaan, dat er twee elkaar tegenwerkende krachten in 't spel waren, 

 clie elkaar aanvankelijk compenseerden, terwijl dan eerst na verloop 

 van eenigen tijd een van beide de overhand kreeg. De door Waller 



l ) Augustus D. Waller, Philosoph. Transact. of the Royal Soc. of London, Ser. 

 B ; Vol. 193, p. 123, 1900. 



