( 710) 

 TAFEL III. GROOTE ONGELIJKHEDEN. 



Autoriteit 



x l 



X-2 



*3 



1891 



? 509 ± 



0-018 



1 ? 021 + 



0°C13 



0°059 + 0°007 



1901 



0-481 ± 



47 



1-089 ± 



30 



0-049 + 20 



1902 



0-372 ± 



34 



1-171 + 



19 



0-034 ± 12 



Damoiseau 



0-455 





1-074 





0-073 



Souillart's theorie 



0-432 





1-026 





0-063 



Massa's (C) 



430 ± 



020 



0-988 + 



•017 



0-064 ± 003 



middelpuntsvergelijkingen van 11 tot 19 malen dit bedrag worden 

 De beide onbekenden zijn dus door deze waarnemingen zeer goed 

 te scheiden. Er ontstaat hier echter een andere complicatie, die bij 

 de extra-eclipswaarnemingen niet voorkomt. De ongelijkheden van 

 groep II n.1. hebben perioden die tusschen 406 en 486 dagen liggen, 

 en zullen dus de bepaling van X{ uit de eclipswaarnemingen zeer 

 bemoeielijken. Zoo is b. v. met de massa's (C) en de boven opge- 

 geven excentriciteiten de coëfficiënt van de ongelijkheid in de lengte 

 van satelliet II, die eene periode heeft van 463 dagen, 0\038. Deze 

 ongelijkheid wordt door Damoiseau (daar zij evenredig is aan <? 2 ) 

 geheel verwaarloosd, en het is dus te verwachten dat zij zijne waarde 

 van ei' 2 , die volgens de inleiding tot zijne tafels direct aan de waar- 

 nemingen is ontleend, in meerdere of mindere mate zal hebben 

 vervalscht. Hetzelfde geldt in eenigszins mindere mate van de over- 

 eenkomstige termen in de lengtes van den eersten en derden satelliet. 

 Het is te hopen dat de bewerking der photometrische eclipswaar- 

 nemingen der Harvard-sterrenwacht er toe zal bijdragen de onzeker- 

 heid, die thans nog over het bedrag der groote ongelijkheden heerscht, 

 te verminderen. 



IV. De Libratie. 



De middelbare lengtes I x , / 2 , / 3 zijn afgeleid uit de waarnemingen 

 van 1891 (Gill, heliometer), 1892— 93, 1893— 94, 1894— 95, 1895— 

 96, 1897, 1898 (Helsingfors en Pulkowa, platen), 1901, 1902 (Cookson, 

 heliometer) en 1904 (Kaap, platen). De bewerking is uitgevoerd in 

 Gron. Publ. 17. De massa's (A) zijn het resultaat van deze discussie. 

 Daar de periode der libratie onafhankelijk is van x' is zij voor de 

 massa's (B) dezelfde als voor (A). Ook de overgang van (B) op (C) 

 geeft geen verandering in de periode. Er behoeft dus alleen nage- 



