( 711 ) 



gaan te worden in hoeverre door den overgang van (A) op (C) de 

 ongelijkheden van groep II worden veranderd, en wat de invloed 

 hiervan op de libratie is. Deze invloed is gebleken zoo klein te zijn, 

 dat eene nieuwe bepaling der libratie overbodig is. De definitief 

 aangenomen libratie is derhalve dezelfde als in Gron. Publ. 17, n.1. 



T- 1895.09 



#=0M58 



sin 



7.00 



waar T is uitgedrukt in jaren. 



De waarschijnlijke fout van de periode overeenkomende met de 

 aangenomen waarschijnlijke fouten der massa's (C) is ± 0.13. 



Ook de correcties tot de middelbare lengtes op 1900 Jan 0.0 zijn 

 onveranderd uit Gron. Publ. 17 overgenomen. 



Tafel IV geeft de waargenomen correcties tot de middelbare lengtes 

 met hunne direct uit de waarnemingen afgeleide waarschijnlijke fouten 

 en de residns die bij substitutie der definitief aangenomen ongelijk- 

 heden van groep II en libratie overblijven. De beide laatste kolommen 

 geven de w. f. van de grootheid A/ x — 3 A£ 2 + 2 A£ 3 en de residus 

 voor diezelfde grootheid. 



Bij de bepaling der libratie uit extra-eclips-waarnemingen vindt 

 men de middelbare lengtes voor epoques die ongeveer samenvallen 

 met het tijdstip der oppositie, en die dus gemiddeld 400 dagen van 

 elkaar liggen. Deze tusschentijd verschilt slechts weinig van de 

 periode der ongelijkheden van groep II. Deze doen zich derhalve 

 voor als ongelijkheden met schijnbare perioden die tusschen 6 en 8 

 jaren liggen, en zijn dus van de libratie zelve moeilijk te scheiden. 

 Bij eclips-waarnemingen bestaat dit bezwaar niet. 



De methode van successieve benadering, die in Gron. Publ. 17 

 gebruikt is om de waarschijnlijkste waarden zoowel van deze onge- 

 lijkheden als van de libratie te bepalen, behoeft hier niet besproken 

 te worden. Ik kan volstaan met naar die publicatie te verwijzen. 

 De residus van Tafel IV zijn practisch dezelfde als de in Gron. Publ. 

 17 gevondene, en het is dus overbodig ze hier in bijzonderheden te 

 bespreken. De residus van de satellieten I en III zijn, zooals 1. c. 

 uitvoerig besproken is, niet zeer bevredigend. Ook op dit punt be- 

 hoeven de uit extra-eclips waarnemingen afgeleide resultaten aanvulling 

 uit eclipswaarnemingen. 



V. Middelbare lengtes en middelbare bewegingen. 



De correcties tot de middelbare lengtes op 1900 Jan. 0.0 der drie 

 binnenste satellieten zijn bepaald tegelijk met de libratie, en de residus 

 zijn reeds in Tafel IV gegeven. Voor de vierde satelliet is de aan- 



