( 750 ) 



tralie werd het plaatje bij het brandpunt eener derde lens Opgesteld 

 ten einde door betrekkelijk kleine verplaatsingen dat astigmatisme 

 voor verschillende deelen van het spectrum te kunnen opheffen. De 

 scheidingslijn in het spectrum kon hierbij voldoende scherp worden 

 ingesteld, hetgeen König niet gelukt was. Hierop volgde een nicol, 

 en daarop de hoofdspleet. Zooals men weet verschijiït een normaal 

 duplet hierbij in het spectrum als een geknakte lijn, bijv. aldus 1 . ; 

 terwijl dan bij 90° draaing van het nicol om de stralenrichting óf 

 wel van het kwartgolfplaatje om zijn verticale middellijn f ontstaat. 



§ 13. De preparaten werden in den regel in een koperen plaatje 

 gevat en aldus tusschen de poolvlakjes geklemd ; de boringen moeten 

 daarbij liefst luchtdicht sluiten ten einde koude luchtstroomingen en 

 ijzelvorming te verhinderen. Het peil der vloeibare lucht kan dan 

 boven de openingen staan zoodat het preparaat geheel is onderge- 

 dompeld. De in de boringen stagneerende lucht wordt door het 

 voorloopige afkoelen met koolzuarsneeuw reeds afdoende gedroogd. 

 Met dunne preparaten bereikten wij zoodoende een veld van40kilogauss, 

 hetgeen ook een beslist vereischie is voor de behoorlijke splitsing der 

 hierna te beschrijven quadrupletten enz. Met zonlicht en een hoofd- 

 spleet wijdte van 0.05 mm. was er ook in het violet nog een over- 

 maat van licht; echter bleken de FRAUNHOFER'sche lijnen in vele 

 gevallen zoo hinderlijk dat het veel zwakkere booglicht moest worden 

 gebruikt. Het spectrum werd afgelezen met behulp eener loupe en 

 hiervoor verdeelde glazen schaal, wier partes 0.225 mm. bedroegen, 

 juist overeenkomende met 0,1 ^i in het spectrum der eerste orde. 

 De mede gebruikte autocollimator is intusschen beschreven (verg. de 

 voorafgaande mededeeling). 



Alle hieronder te beschrijven proeven geschiedden in een longitudi- 

 naal veld, m. a. w. magneetaxialen stralengang; het omzetten van 

 den z waren electromagneet vereischt vele nieuwe instellingen, zoodat 

 wij de waarnemingen bij equatorialen stralengang later afzonderlijk 

 hopen te doen. 



§ 14. Derde reeks. Van het vrij groote aantal gekleurde verbin- 

 dingen van trivalent titanium en vanadium onderzochten wij er 

 enkele, zonder echter tot nu toe iets vermeldenswaardigs te vinden. 

 De selectieve eigenschappen bereiken in deze reeks bij het chromium 

 hun hoogtepunt; wij beperken ons dus tot een nader onderzoek van 

 enkele reeds besproken chroomverbindingen. 



