( 776 ) 



verschijnsel bij solarisatie van joodzilver-gelatine en dit wijst op het 

 zeer snelle afnemen van het ontwikkelingsvermogen van het jood- 

 zilver bij solarisatie. 



II. Verklaring van eenige verschijnselen bij de solarisatie uit 



den beeldvorm. 



Uit den beeldvorm van fig. 4 blijkt, hoe het impregneeren der 

 zilverhaloïd-gelatineplaat met bichromaat, vóór de belichting, op het 

 te verkrijgen resultaat invloed kan hebben, hetgeen door Bolas x ) 

 werd aangegeven. J. M. Eder en G. Pizzighelli 2 ) schreven het 

 resultaat alleen toe aan de gelatinelooiïng, waardoor de ontwikkeling- 

 in den normalen beeldvorm gestoord werd, en waarbij de solarisatie 

 nagenoeg geen rol speelt. Het is duidelijk, dat deze beeldvorm der 

 gelooide gelatine meer of. minder samenvalt met den beeldvorm van 

 het gesolariseerde beeld, al naar de koncentratie der gebruikte bichro- 

 maat-oplossing, waardoor de ontwikkeling hiervan in sterkere mate 

 vermindert en de gepolariseerde kopie kontrast- en detailrijker op- 

 treedt. Den sluier blijft men evenwel behouden. 



Terwijl men dezen bij normale kopieën met den Farmer' schen afz wak- 

 ker 3 ) kan verwijderen, gelukt dit niet bij solarisatie. De door W. 

 Scheffer 4 ) ontdekte geringe diffusie van dezen afa wakker, waardoor 

 de werking laag voor laag naar de diepte toe langzaam voortschrijdt, 

 verklaart dit verschijnsel direkt. (zie fig. 4). 



Van meer belang voor de kennis van het latente beeld is de z.g. 

 opheffing der solarisatie door de verlangzaamde ontwikkeling. Dat 

 men het genoemde verschijnsel als zoodanig opvat, is alleen toe te 

 schrijven aan de onderlinge verwarring der begrippen solarisatie en 

 polarisatie. 



De verlangzaamde ontwikkeling treedt op door vermindering van 



„gar nicht zu reduzieren, wahrend das kurz exponierte schon in allen Einzelheiten 

 „en.chienen war. Nach einiger Zeit merkt man indes, dass auch auf der überbe- 

 „lichteten Platte ein Bild vorhanden ist; dasselbe sitzt nur in den tieferen Schichten 

 „allerdings als normales Diapositiv, d. h. noch nicht solarisiert wahrend in der 

 „Aufsicht erst nach langerer Entwicklung etwas zu sehen ist. Beim Fixieren merkt 

 „man deutlich, dass in der obersten Schicht der lange belichteten Platte kein Bild 

 „vorhanden ist, inklem nach kurzem Fixieren das Bild auch in der Aufsicht kraf- 

 „tiger wird, offenbar weil das unreduzierte Jodsilber der obersten Schicht wegge- 

 komen wird". (J. M. Eder, Jahrb. f. Phot. u. Repr. 1903; S. 46. Zeitschr. f. 

 wiss. Phot. 1903; Bd. I; S. 17). 



i) J. M. Eder. Handb. d. Phot. 1902; Bd. III ; S. 115. 

 Phot. News. 1880; Vol. 24; p. 304. 



2) J. M. Eder. Handb. d. Phot. 1902. Bd. III; S. 115. 



3) J. M. Eder. Handb. d. Phot. 1902. Bd. III; S. 555. 



4) Brit. Journ, of Phot. 1906 ; p. 964. 



J, M. Eder. Jahrb. f. Phot. u. Repr. 1907 ; S. 26. 



