( 782 ) 



P. H. Eykman, mij welwillend ter beschikking gesteld. De plaat is 

 blootgesteld aan Röntgenstralen met een z.g. versterkingsscherm (cal- 

 cium wolframaatscherm) en vóór het ontwikkelen eenigen tijd terzijde 

 gesteld. Het calcium wol framaat luminesceert na l ) tengevolge waar- 

 van dus de plaat nog verder geëxposeerd werd. Geröntgenografeerd 

 wareu een stuk been, een dunne en een dikkere met isolatie om- 

 woelde koperdraad. Fig. 7 geeft een reproduktie van het negatief. 

 De plaatsen der dunne koperdraad vertoonen ontwikkeling van het 

 broomzilver, die bijna even sterk is als op het veld, waar de Rönt- 

 genstralen en de luminescentie samen het sterkst hebben ingewerkt. 

 Een smalle strook aan den rand geeft aan tot hoever het scherm de 

 plaat dekte; daar hebben dus de R-stralen alleen ingewerkt. De 

 plaats van den dunnen koperdraad vertoont daar geen spoor van 

 ontwikkeling: de bestraling had dus beneden de ,,Schwellenwert" 

 plaats gehad. 



Aan iradiatie door het scherm kan de ontwikkeling van deze 

 plaats niet toegeschreven worden: hetzelfde zou dan waargenomen 

 moeten kunnen worden bij den dikken koperdraad en den rand van 

 het scherm. De R-stralen moeten dus werkelijk op die plaats zoo- 

 danig hebben gewerkt, dat het scherm luminesceerde en dit op het 

 broomzilver inwerkte, terwijl de belichting der R-stralen beneden 

 de ,. Sch wellen wert" bleef. 



P. H. Eijkman toonde mij ook een plaat, waarbij het scherm na 

 de bestraling alleen in kontakt was gebracht met een onbelichte 

 plaat 2 ) en dit vertoonde een zeer dun beeld, waaruit volgt, dat de 

 sterkste inwerking van het scherm plaats heeft direkt na de trans- 

 formatie der geabsorbeerde Röntgenenergie. Kon men dus bij een 

 röntgenogram met een calciumwolframaatscherm de inwerking der 

 R-stralen voorkomen, dan zouden veel kortere expositie' s voldoende 

 zijn om een goed beeld te geven. Dit is tot nog toe niet mogelijk 

 gebleken. 



Een feit van belang voor de kennis van het latente beeld is nog 

 op te merken uit fig. 6. De rechterbenedenhoek geeft duidelijk weer, 

 dat hoe dunner de sluier der diffuse belichting wordt, hoe dunner 

 ook de gepolariseerde kopie is. Hieruit volgt, dat bij de sekundaire 

 belichting de „Schwellenwert" kleiner is dan bij de primaire belichting, 

 d.w.z. de hoeveelheid licht om een begin van afname van het ontwik- 

 keling sv er mogen te bewerkstelligen is geringer dan voor een begin van 

 toename van dit vermogen bij den oorspronkelijken toestand van het 

 broomzilver noodig is. 



!) FortschrTa. d. Geb. d. R-Str. 1901; Bd. IV; S. 180. 



2 ) Dit calciumwolframaatscherm was gelijktijdig met de opname van fig. 7 aan 

 de R-stralen blootgesteld. 



