( 797 ) 



diezelfde gelatine-plaat, zooals bij fijnkorrelige emulsie's. Het ont- 

 wikkelingsvermogen zal dus een e vermeerdering (niet te verwarren 

 met versnelling) vertoonen, zoodat al naar de concentratie der ge- 

 bruikte thiosulfaatoplossing en den duur der inwerking de solarisatie 

 min, meer of totaal opgeheven zal worden. 



Dit verschijnsel werd experimenteel waargenomen doorKoGELMAN 1 ), 

 Vidal 2 ) en E. Englisch 8 ) terwijl Lüppo Cramer 4 ) bij primair ge- 

 fixeerde hooggevoelige, grofkorrelige platen, die langzamer fixeeren 

 dan fijnkorrelige de solarisatie in het geheel niet meer kon aantoonen. 



Analoog werken de rhodaanzouten bij de opheffing der solarisatie. 



Bij de polarisatie van Sabatier is de sterke afname (opheffing ?) 

 der ontwikkeling van het reeds verschenen beeld niet aan het afne- 

 men van het aantal kiemen toe te schrijven, aangezien deze reeds 

 hun funktie vervuld hebben 5 ). De vermindering van de ontwikkeling 

 kan dan alleen eene afname van onlwikkelingssnelheid wezen, hetgeen 

 te verklaren is uit eene sterke vermindering van de levering der 

 voedingssubstantie. Uit de gegeven theorie der z.g. chemische ont- 

 wikkelingsmethode is gebleken, dat het zilversubhaloïd een geringere 

 oplosbaarheid in den ontwikkelaar vertoont dan het ziiverhaloïd. 

 Daarom kan het sneller in oplossing gaande ziiverhaloïd na cle 

 reduktie op de kiem neerslaan, die nog onveranderd op haar plaats 

 blijft. Zoodra dus de sekundaire belichting intensief plaats heeft, zal 

 de voedingssubstantie omhuld worden met subhaloïd, waardoor de 

 ontwikkelingssnelheid verlangzaamd wordt. Dit zal in den ontwik- 

 kelaar des te eer geschieden, omdat deze eene halogeenabsorbeerende 

 substantie is. 



Ten slotte kan nog gewezen worden op eene mogelijke verklaring 

 van de afwijkingen bij de optische sensibilisatie der fotografische 

 plaat, die zich daardoor kenmerkt, dat op de plaatsen van het 

 spektraal hoogste absorptievermogen een belangrijke vermindering 

 van ontwikkelbaarheid te konstateeren is. Uit de proeven van M. 

 Andresen 6 ) blijkt toch, dat de fotochemische ontledingsprodukten in 



!) J. M. Eder. Jahrb. f. Phot. u. Repr. 1895; S. 419. 



2) Buil. Soc. franQ. Phot. 1898; p. 583. 



3) J. M. Eder. Jahrb. f. Phot. u. Repr. 1901 ; S. 608. 



.•,'.,. 1902: S. 79. 

 ■ • , . . 1904; S. 423. 

 *) Lüppo-Gramer. Phot. Probleme. 1907; S. 150. 



5 ) Er is nog geen enkele grond om aan- te nemen, dat deze gereduceerde stof 

 alleen uit cj-zilversubhaloïdkiemen zou bestaan, die door de sekundaire belichting 

 overgaan in ^-zilversubhaloïd, waardoor de verdere ontwikkeling gestoord zou 

 worden. 



6) Phot. Korresp. 1898; S. 504. 



