( 814 ) 



zooals Blume l.c. ten onrechte opgeeft, uit, Oost-Java stammen, maar 

 van West- Java en wel vermoedelijk van de Preanger of Ban ten, 

 vanwaar de meeste der door Blume verzamelde specimina afkomstig 

 zijn. 



Het authentiek houd ik zonder twijfel voor synoniem met Quercus 

 spicata Sm. var. gracilipes King (vergel. Koord, en Valeton 1. e. 42). 

 Ook deze soort van Blume moet dus ingetrokken worden. 



3. Quercus glutinosa Blume l.c. 304. 



Blijkens de authentieke herbarium-etikette van Reinwardt is deze 

 soort door Reinwardt in manuscript Quercus micans Reinw. benoemd, 

 daarna door Blume opnieuw benoemd als Quercus glutinosa Bl. en 

 werd zij niet ,,in de berg wouden van West- Java" verzameld, maar 

 door Reinwardt anno J 821 bij Tondano in N.O. Celebes gevonden. 

 Hiermede kan ook deze soort uit de flora van Java geschrapt worden. 

 Zij is niet, zooals Miquel ten onrechte meende identiek met Quercus 

 induta Bl., waarmede zij inderdaad in blad wel eenige gelijkenis 

 vertoont, maar de soort is specifiek verschillend van Q. induta Bl., 

 zooals terecht reeds door De Candolle en ook door King (verg. 

 Koord, en Valeton l.c. 65) vermoed werd. 



4. Quercus sphacelata Blume l.c, 304. 



Het authentiek van deze soort bestaat uit een tak met bladeren 

 (zonder bladeren of bloemen). Ik houd dit voor een grootbladige 

 loot (bijv. van een stronkuitslag) van Quercus spicata Sm. var. 

 gracilipes King. 



Op de authentieke etikette staat: „ Quercus sphacelata Bl., P 'asang, 

 Java, in montanis Moeriah, Herb. Waitz." 



5. Quercus nitida Bl. l.c. 294. 



Het reeds in Koord, en Valeton l.c. 65 uitgedrukte vermoeden, 

 dat deze tot dusver met zekerheid alleen voor Sumatra vermelde 

 soort nog niet toe de flora van Java behoort, kan ik op grond van 

 het materiaal in 's Rijks Herbarium te Leiden thans bevestigen. 



Leiden, Maart 1908. {Wordt vervolgd). 



