( 825 ) 



Geophysica. — De Heer van der Stok doet eene mededeeling over: 

 „De analyse van frequentie-krommen volgens eene algemeene 

 methode". 



§ 1. Bij de statistische bewerking van meteorologische gegevens 

 (klimatologie) treft men frequenties aan van allerlei aard. Voor een 

 groot deel liggen zij, wel is waar, evenals de meeste frequenties van 

 anderen oorsprong, tusschen onbepaalde grenzen ; maar het geval doet 

 zich ook voor, dat de grenzen scherp zijn afgebakend, als bij waar- 

 nemingen van den graad der bewolking, waar zij liggen tusschen en 10. 



Een overgangsvorm tusschen deze beide vindt men in frequenties 

 van regenbuien, gerangschikt naar duur of hoeveelheid, eenerzijds 

 scherp begrensd door de nulwaarde, naar de andere zijde echter, die 

 der zware buien, zonder bepaalde grens, zoodat de kromme asymp- 

 totisch tot de abscis-as nadert. 



De bewerking van windwaarnemingen eindelijk vordert de be- 

 handeling van frequenties in twee afmetingen en voert tot krommen, 

 die, overeenkomstig haar ontstaan, een ander karakter dragen dan 

 andere frequentie-krommen. 



Voor frequenties met onbepaalde grenzen schijnt de ontwikkeling 

 in reeksvorm volgens de formule van Bruns 1 ) en Charlier de aan- 

 gewezen vorm van analyse; maar de afleiding daarvan, die berust 

 op eene generalisatie van een reeds door Bessel aangewezen gebruik 

 van bepaalde integralen, is nog niet geheel en al vrij van praemissen 

 die voor de waarschijn lijkheidstheorie van waarde mogen zijn, maar 

 die in den grond met het probleem, dat men als de analyse eener 

 willekeurige functie tusschen aangewezen grenzen kan definieeren, 

 geen verband houden. Bovendien kan deze wijze van afleiden be- 

 zwaarlijk toegepast worden op het geval van afgebakende begrenzing. 



De formules van Pearson berusten, evenals trouwens die van 

 Charlier, geheel en al op de praemissen der waarschijnlijkheidstheorie 

 en bevatten, daar zij niet in reeksvorm zijn gegeven, slechts een 

 bepaald aantal constanten dat, zooals later in een voorbeeld zal 

 worden aangetoond, in sommige gevallen, met name de bewerking 

 van frequenties der bewolking, te beperkt is voor eene volledige 

 kenmerking der kromme. Bovendien geven de constanten, die voor 



l ) H. Bruns. Wahrscheinlichkeitsrechnung nnd Kollektivmasslehre, Berlin, 1906. 



Idem. Beitrage zur Quotenrechnung. Kon. Sachs. Gesellsch. d. Wiss. Bnd. 58. 

 Leipzig, 1906. 



G. V. L. Charlier. Researches into the theory of probability. Meddel. Lunds 

 astr. observ. Ser. II. n°. 4. 1906. 



Idem. Ueber das Fehlergesetz. Ark. för Matem. Astron, och. Fys. Bnd. 2. n n . 8, 1905. 



56* 



