(841 ) 



d"e~ x% 

 <p n — — — = (- 2)» ü n e~* 



en de vorm voor de ^4-coëff. overeenstemmend met dien door Brüns 



aangegeven. 



d/" (c 



De vervanging van <p„ door ° kan dus even goed geschieden 



dx n 



als de Q-functies door bolfuncties; in de praktijk wordt hierdoor 

 echter evenmin voordeel verkregen, daar men de polynomia met 

 onnoodige coëfficiënten belast. 



Na hetgeen in § 3 is opgemerkt omtrent de verandering der schaai- 

 waarde zal het voldoende zijn er op te wijzen dat ook hier het 

 groote voordeel hiervan is te zoeken in de directe aanpassing van 

 den eersten term der reeks aan den vorm der kromme met behoud 

 van den inhoud. De vergelijking der kromme wordt dan : 



ii = e-*** Mo f : o (**) + A ü % (**) + m*. - • (28) 



en voorts : 



yjT{_nf 2 . \!(n— 2)/ _| 



Voor de keuze van den willekeurigen factor h, (dien men bij 

 deze opvatting gevoegelijk den schaalfactor zou kunnen noemen) 

 overeenkomstig den aard der kromme, ligt het voor de hand A^ = 

 te stellen, waardoor de gemiddelde der tweede orde vrij komt voor 

 de berekening van Ii ; men ziet terstond dat ; 



1 



Natuurlijk kan men de niet van n afhankelijke coëff. van (29) 

 ook overbrengen naar (28) waardoor de vergel. der kromme wordt 



u = A e-'^[A U + A S U Z + A 4 L\ + enz. 

 |/jr 



Bepaalt men zich tot den eersten term der ontwikkeling dan vindt 

 men, daar A (t U = l, de eenvoudige fouten wet : 



u — — - e~ h2xü . 



§ 5. Onbepaalde grenzen, twee veranderlijken. 



De behandeling van windwaarnemingen biedt na het vorige princi- 

 pieel geene bezwaren omdat, bij de berekening der gemiddelden van 

 verschillende orde, de twee veranderlijken (projecties op twee wille- 

 keurig gekozen assen) steeds van elkander kunnen worden gescheiden 

 en overigens de behandeling volkomen dezelfde blijft. 



57* 



