( 856 ) 



indien met een echelon-speetroscoop wordt waargenomen. Zij moet 

 zich dan afspiegelen in eene kromming van de middelste lijn, welke 

 men echter met het tralie van Rowland onmogelijk zoude kunnen 

 waarnemen en die dan ook door mij niet waargenomen is. 



De kromming zal voor het oog gemakkelijker zichtbaar worden, 

 indien men er voor zorgt dat in het beeld punten, beantwoordende 

 aan zeer verschillende veldsterkten, dicht bijeen liggen. Ten einde dit 

 te bereiken heb ik met een photographisch objectief van 10 c.M. 

 brandpuntsafstand een omstreeks 11 maal verkleind beeld van een 

 vacuumbuisje met kwik, geplaatst in het magnetische veld, op de 

 spleet van den hulpspectroscoop ontworpen. 



Op de plaat zijn een paar malen vergroot opnamen weergegeven, 

 verkregen van lijn 5791 resp. van lijn 5770. De middelste lijn is 

 in twee opvolgende orden waargenomen. Daartusschen loopen de 

 componenten van de tripletten. Naarmate de magnetische kracht 

 grooter wordt, verwijderen de componenten zich verder van de lijn 

 waartoe zij behooren om in het midden van het gezichtsveld op 

 een maximum afstand te komen. 



De component naar rood bevindt zich in de figuren steeds links 

 van zijne middelste lijn en keert in het midden de concave zijde 

 daar naar toe ; de tweede sterk gebogen lijn is de component naar 

 den kant van het violet voor de andere orde. 



De kromming van de middelste lijnen, waarvan wij juist het 

 bestaan door onze proef willen aantoonen, is ontwijfelbaar zichtbaar 

 op de figuur voor 5791. Gemakkelijk valt zij op door vergelijking 

 met een rechte strook papier. 



De figuur voor 5770 vertoont die kromming niet. 



De asymmetrie in de magnetrische splitsing van lijn 5791 is 

 dadelijk daarin zichtbaar, dat de eene middelste lijn dichter dooi- 

 de gebogen uiterste component genaderd wordt dan de andere. 



Noemt men a en a r de afstanden der componenten tot de middelste 

 lijn waarbij ze behooren dan is wat ik vroeger l ) het bedrag der 

 asymmetrie noemde gelijk aan a, — a r . Dit verschil is ook gelijk aan 

 het verschil der afstanden dat de sterk gebogen componenten scheidt 

 van de middelste lijnen waartoe ze niet behooren, en waarheen ze 

 in het midden de convexe zijde toekeeren. 



De beide opnamen werden bij de zelfde veldsterkte van omstreeks 

 34000 Gauss gedaan. 



Men kan nu de vraag stellen of het verschil a e — a r gelijk is aan 

 tweemaal de verplaatsing van de middelste lijn of niet. In het eerste 

 geval komt de asymmetrie tot stand door de beweging der middelste 



!) Zeeman, Deze verslagen 30 November 1907. 



