( 857 ) 



lijn naar grootere golflengten, terwijl de buitenste componenten sym- 

 metrisch t. o. v. de oorspronkelijke lijn zich verplaatst hebben. Het 

 andere, meer algemeene geval zou men zonder hypothese of zonder 

 de uitkomsten van metingen eerder verwachten. 



8. Ten einde eene experimenteele beslissing te verkrijgen heb ik 

 op dezelfde photographische plaat zoowel de iigu ren in § 7 beschreven 

 als de ongewijzigde lijnen opgenomen. Ik bemerkte echter weldra 

 da<: alleen in de allersterkste velden bij lijn 5791 de scheiding 

 tusschen de middelste lijnen, in en buiten het veld, eenigermate vol- 

 doende werd om metingen mogelijk te maken en ga daarom op 

 deze proeven niet verder in. Alleen wil ik nog een detail vermelden 

 over de vacuumbuis met kwikdamp die bij al mijne proeven in 

 sterke velden werd gebruikt. Deze vacuumbuis was van den vroeger 

 vermelden, door Paschen aangegeven, vorm met niet zeer nauwe 

 capillair. Het deel echter van de capillair dat zich in het weinig 

 uitgestrekte veld bevindt is uitgetrokken, zoodat alleen over dien 

 korten afstand de capillair eene kleine doorsnede heeft. De magneet- 

 polen kunnen nu dicht bij elkaar worden gebracht, terwijl toch de 

 electrische weerstand geen overmatig groote waarden aanneemt. 



9. Voor metingen werd ten slotte op de volgende wijze te werk 

 gegaan. De spleet van den hulpspectroscoop, welke voor de voor- 

 loopige analyse van het licht dient, werd verwijd, zoodat in den 

 echelonspectroscoop gelijktijdig licht der beide gele kwiklijnen zicht- 

 baar werd. De treden van den echelon waren evenwijdig geplaatst 

 aan de spleet van den hulpspectroscoop. Het op die spleet ontworpen 

 beeld van de vacuumbuis was thans zoodanig gekozen dat alleen licht 

 uit het homogene deel van het veld geanalyseerd kon worden. Door 

 een verschuifbaar schermpje vóór de photographische plaat was het 

 mogelijk in het midden daarvan lijnen onder magnetischen invloed 

 af te beelden, terwijl vervolgens de lijnen in een veld nul werden 

 opgenomen in het boven- en het midden-deel der plaat. De opna- 

 men bevestigden de uitkomst van § 6 betreffende de verplaatsing 

 naar rood van lijn 5791. 



Wat lijn 5770 aangaat is het nog niet beslist of daarbij inderdaad 

 eene geringe verplaatsing bestaat l ). Zeker is die uiterst klein. 



!) Het eerste gedeelte dezer mededeeling bevat eene font. In de laatste alinea 

 van § 4 is n.1. uit de op de platen gemeten verplaatsing de verandering in golf- 

 lengte berekend op dezelfde wijze als dit geschiedt, indien men den afstand van 2 

 orden buiten het veld, vergelijkt met den afstand, die binnen de orden liggende 

 componenten naar rood en violet scheidt na het aanbrengen van het veld. Dit is 

 natuurlijk onjuist in het geval van § 4. De laatste zin van 

 van de tabel in § 5 verliezen dus hunne beteekenis. 



58* 



