( 859 ) 



alleen enkele on t wikkelingsstad iën onderzocht, van Tristicha hypnoidês 

 Sp'r. beschikte ik alleen over rijpe zaden. 



Het bleek al spoedig, dat de geheele ontwikkeling van de zaad- 

 knop bij deze plantenfamilie. zeer sterk afwijkt van het gewone type 

 der Angiospermae, maar dat er in de familie een buitengewone een- 

 vormigheid te constateeren valt, zoodat de verschillen tusschen de 

 onderzochte soorten zoo gering zijn, dat zij in deze voorloopige mede- 

 deeling met stilzwijgen kunnen worden voorbijgegaan. De hier te 

 geven beschrijving past dus op alle soorten. 



De zaadknoppen zijn anatroop ; in het jongste stadium, dat onder- 

 zocht werd, had de ombuiging reeds plaats gehad. Hier was nog 

 uitsluitend de nucellus aanwezig en deze bestond uit een centrale rij 

 van een viertal cellen omgeven door een enkele laag van peripherische 

 cellen. Van deze centrale celrij wordt de bovenste, die dus nog door 

 een kapje van epidermiscellen omgeven is, tot sporemoedercel. In 

 verband daarmee onderscheidt deze zich al spoedig niet alleen door 

 de grootte, maar ook door haar dichten protoplasmatischen inhoud 

 en door de groote kern van alle overige cellen van den nucellus. 

 Het verdere gedrag van deze sporemoedercel zal hieronder nader 

 besproken worden. 



Gaan wij thans eerst na hoe de integumenten ontstaan. Het buitenste 

 ontstaat het eerst en hierin vinden wij de eerste afwijking van het 

 normale verloop van de ontwikkeling bij de andere Angiospermae. 

 Het vormt zich overigens gewoon als een ringvormige plooi op den 

 nucellus, waarmee het bij de chalaza in samenhang blijft, terwijl het 

 verder vrij los er omheen groeit. Ten slotte blijft daar, waar de 

 randen bijeen komen een zeer nauwe micropyle over, die alleen goed 

 te zien is, wanneer de doorsnede zuiver mediaan is. 



Nadat het buitenste integument reeds de halve zaadknop heeft 

 omgeven, begint het binnenste zich te ontwikkelen. Men ziet dan, 

 dicht boven de inhechtingsplaats van het buitenste integument cel- 

 deelingen optreden in enkele epidermiscellen Aan den nucellus. Deze 

 deelingen vinden zoodanig plaats, dat in elke overlangsche rij van 

 epidermiscellen een wand optreedt in een van de basale cellen ; deze 

 wand maakt een hoek van ongeveer 45° met de lengterichting van 

 de zaadknop, waardoor elk van die cellen in tweeën gedeeld wordt. 

 De bovenste van die twee blijft dan epidermiscel van den nucellus, 

 de onderste ontwikkelt zich tot binnenste integument. Op de dwarse 

 doorsnede ziet men, dat het aantal epidermiscellen in den omtrek 

 geteld bedraagt 5, een enkele maal 6 of 7. Oorspronkelijk zal dus 

 ook het binnenste integument op de dwarse doorsnede een even 

 groot aantal cellen te zien geven. Maar al spoedig treden deelwanden 



