( 871 ) 



Bij T = 300 kunnen wij stellen ?£ = 7,75.10 6 . Verder is voor zilver 

 o= 6,14.1 0— 4 en zullen wij onderstellen 1—10 4 . Zoo vinden wij 



Z/=r-.5. 10-8 



Dit is dus slechts Vso van de voor bismuth gevonden waarde en 

 niet minder dan Viooo zooals wij meenden te mogen verwachten. 

 Bij een cirkel van zilverdraad van R = 25 cM. en r = 0.05 zou de 

 fout door het verwaarloozen van IJ dus ± 0.0001°/ Avorden. 



Met zekerheid kunnen wij dus naar het mij voorkomt de waarde 

 van L' nog niet bepalen. Toch meen ik het waarschijnlijk gemaakt 

 te hebben dat bij klossen, die zoo gewonden zijn dat zij groote zelf- 

 inductie hebben L' tegen L zal kunnen worden verwaarloosd, dat 

 echter bij klossen die zoo gewonden zijn, dat de zelfinductie zoo 

 gering mogelijk is, de waarde van L' niet steeds te verwaarloozen 

 is vergeleken bij de toch altijd nog voorkomende waarde van L\ 

 zoodat, wanneer men in het laatste geval de zellinductie wil kennen, 

 men waarschijnlijk met L' rekening zal moeten houden. Misschien 

 zou het mogelijk zijn voor ,, zelfinductie vrij" gewonden draadklossen 

 het bestaan van IJ experimenteel aan te toonen. En zoo het mocht 

 gelukken voor klossen van verschillende metalen de waarden van 

 IJ te vergelijken, zou dit een belangrijk gegeven kunnen zijn voor 

 de uitbreiding van onze kennis van de electronenbeweging in metalen. 



Ten slotte zal men zeker ook een aanzienlijk bedrag voor L' 

 vinden bij een stroom, die niet een metalen geleider maar b.v. een 

 Röntgen-buis doorloopt. De groote waarde, die de snelheid der 

 electronen dan verkrijgt, heeft groote levende kracht tengevolge, 

 en die ,, energie der kathodestralen" zou zich ongetwijfeld ook als 

 een vergrooting der zelfinductie van de keten waarin de buis is 

 opgenomen, kenbaar maken. 



Wiskunde. — De Heer Jan de Vries biedt een mededeeling aan : 

 „Over ruimtekrommen van het geslacht twee". 



1. Een kromme van het geslacht twee draagt één en slechts één 

 involutie van puntenparen, I 2 . Op de vlakke nodale biquadratische 

 kromme wordt zij ingesneden door den stralenbundel die het dubbel- 

 punt tot top heeft ; haar coïncidenties zijn dan de raakpunten der 

 zes stralen welke de kromme aanraken. Kon men de punten der 

 kromme in een tweede Y 3 rangschikken, dan zou deze Y 2 uit het 



59 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XVI. A°. 1907/8. 



