('880 ) 



ChroomkaUiuninalonaat WrJv^C^H.JJ^)^ -f- 6// 2 0], is blijkbaar 

 homoloog met het ,, blauwe" oxalaat. Dit kon slechts als een door- 

 eengegroeid donker kristal magma met ongelijkmatige oriëntatie worden 

 verkregen ; dichroïtisch (grasgroen-hemelsblauw). Spectrometrisch zicht- 

 baar zijn in het rood bij — 193° een zware band, waarvan het 

 midden 693,3 vrij wel samenvalt met den rooden robijnband 7^=693,2; 

 alsmede een breedere vrij zwakke band 698,3. Een preparaat van 

 slechts 0,15 mm. dikte vertoonde met ongepolariseerd licht band 

 693,3 met een veld vrije breedte van 0,8 w, hij blijkt daarenboven 

 t. o. van bovengenoemden overeenkomstigen band van het oxalaat 

 0,8 k « k u naar het rood verplaatst. In een veld van ruim 40 kgs. 

 werd de band beslist vager en verdween bijkans. Een met het 

 ,,roode" oxalaat homoloog malonaat hebben wij tot nu toe niet 

 kunnen onderzoeken ; wellicht zoude het verschijnsel daarbij nog 

 duidelijker optreden. 



§ 22. Vijfde reeks. Wij hebben nu enkele zouten van de 

 vier metalen Pr, Nd, Sm en Er nader onderzocht, zooals die in 

 1899 waren gebruikt. 



Praseodymsulfaat [Pr 2 (>SÖ 4 ) 3 . SH/J] Lichtgroen plaatje, beide 

 optische assen bevattende, 0,6 mm. dik. Vertoont bij — 193° in het 

 violet en blauw r ettelijke niet al te smalle banden ; in het oranje 

 enkele zware breede banden, verder een sterken band 599,0 — 599,3, 

 een vrij zwakken 600,9 — 601,4. Het plaatje werd nu — met de lijn, 

 die den scherpen assenhoek middendoordeelt verticaal — in een veld 

 van 40 kgs. onderzocht. 



Met verticaal gepolariseerd licht bleek band 599,0 — 599,3 een 

 duidelijke verbreeding van 0,1 ^jx te ondergaan; de andere band 

 werd eveneens breeder en vager. Met horizontaal gepolariseerd licht 

 was het verschijnsel analoog, maar minder duidelijk te zien ; daaren- 

 tegen vertoonen enkele der breedere banden hier eene onmiskenbare 

 verbreeding x ). 



Neodymsulfaat [Nd,(S0 4 \. SH.O]. 



§ 23. Ter aanvulling van het in § 19 medegedeelde werden een 

 aantal plaatjes van verschillende dikte uitvoeriger onderzocht, die 



l ) Uit een welwillende toezending van den Heer Kamerlinch Onnes bleek ons 

 achteraf dac in de mededeeling van hein en den Heer J. Becquerel (Versl. Afd. Nat. 

 16 p. 682, 1908) de uitkomsten voor de silicaten van Pr en Nd feitelijk voor de 

 sulfaten gelden; wij hadden onze waarnemingen toen reeds bijna gereed; daar 

 deze trouwens bij — 193° in plaats van bij — 253° en in een veel sterker veld 

 geschiedden, zijn de beide reeksen van uitkomsten niet voetstoots vergelijkbaar, 

 maar kunnen daarentegen over en weer ter aanvulling dienen. 



