( 881 ) 



weer beide optische assen bevatten ; de middenlijn in den scherpen 

 hoek werd ook hier verticaal gesteld. 



Bandenaroep in 't blauw bij — 193°; hiervan werden 8 banden 

 gemeten. Wij zien ons hier genoodzaakt de uitkomsten kortheids- 

 halve in een tabel samen te stellen ; daarbij beteekent ). de golflengte, 

 p? de veldvrije breedte, $ x de breedte in een veld van x kgs., dfi 

 de verbreeding ; in geval er een multiplet ontstaat, wordt de afstand 

 der middens van de uiterste componenten door dl voorgesteld ; dk/X* 

 is in cm -1 uitgedrukt, zooals thans veelal gebruikelijk. 



44 Kilogauss. 



— 



Polarisatievlak 



horizontaal — 



Dikte 0.3 mm. 



i 

 I 



n 



III 



IV 



V 



VI 



VII 



VIII 





1 

 ;. 469.5 



472.8 



474.0 



474.5 



475.3 



476.2 



477.0 



477.4 yy- 



,-5 0.20 



0.26 



0.14 



0.05 



0.035 



0.16 



0.105 0.09 



i) 



fti 0.26 



0.35 







0.105 





0.195 



0.21 0.23 



» 



ö?/3 



0.09 



— 



0.055 



— 



0.035 



0.105 0.14 



» 



di — 



— 



0.22 



— 



0.18 



— 



— — 



n 



tip? 





9.8 



— 



8.0 



— 









cm. -1 



Hierbij vormde III een onsymmetrisch duplet, waarvan de compo- 

 nent aan de roode zijde smaller was; V een zwak duplet; bij VI 

 werd het midden iets lichter. 



Met een verticaal polarisatievlak werden alle banden vager, de 

 meesten iets naar het rood verplaatst; in het veld werd verbreeding 

 of meerdere vervaging gezien ; III gaf nu een symmetrisch duplet. 



Band in 't blauwgroen bij — 193°: met een horizontaal polarisatie- 

 vlak 1 = 511,9, /? = 0,13 np; in een veld van 42 kgs. verscheen een 

 duplet: breedte der linkerlijn 0,13, der rechterlijn 0,18, der lichte 

 tusschenruimte 0,09 ^i ; het geheel maakte den indruk van wellicht 

 een quadruplet te zijn. Met een verticaal polarisatievlak was het 

 verschijnsel analoog maar minder duidelijk. 



Bandengroep in 't groen bij — 193°: 6 banden werden gemeten. 



Band II gaf een gewoon duplet ; dat van III bleef in 't midden 

 vrij donker, zoodat men ook in dit geval een meer samengestelde 

 structuur moet vermoeden. 



Met een verticaal polarisatievlak was een en ander minder goed 

 zichtbaar; band II gaf nog een duidelijk duplet, bij III was hiervan 

 slechts een spoor te onderkennen. 



