Androsace septentrionalis LL. 
var. sessiliflora nov. var. 
Napisał 
A. J. Żmuda. 
(Z tablicą). 
1905 spostrzegłem na Krzemionkach pod Krakowem ro- 
ślinę, która uderzyła mnie swym ciekawym pokrojem; zainteresowa- 
łem się nią tem więcej, żenie mając potrzebnych książek, nie mogłem 
jej wtedy określić. Przez kilka następnych lat miałem sposobność 
roślinę tę obserwować i stwierdzić, że występuje ona w wymienio- 
" nem miejscu z roku na w eoraz większej ilośei osobników. 
W. ostatnich latach, po przejrzeniu odpowiedniej teratory przeko- 
nałem się, że roślina w e formie, w jakiej rośnie na Krzemion- 
kach, nie rj znana. 
i Androsace(s) raj Naradka, ma w pa florze kilku 
- paso rj zwłaszcza w górach; w okolicach pagórkowatych 
rośnie w całej Polsce rozproszono gatunek 4. septentrionalis W 
półnoena, z sekeyi Andraspis Koch, jedna z najpiękniejszych ki . 
__ ślin wiosennych, o drobnych białych kwiateczkach. Pax i Knuth 
w plenerze wie pierwiosnkowatych (1) uważają gatunek ten za dość 
stały, podlegający oagięscde tylko wahnieniom morfologicznym, 
| głównie eo do yezgęeni liści i wysokości rośliny. Dzielą go na 6 © 
_._ admian, z którye ak Goes > zamieszkuje znaczną część 
_ północnej półkuli, ae Amerykę. Nie będę tu podawał opisu 2. 
tunku; znaleźć go można w każdej orze; podam natomiast cech 
Poźniej wej, a eckajneć) Eutopę, dla przeciwstawienia jej 
„'statówczć róż j roślinie. 
Forma typowa osiki północnej (var. typica Knuth) ma _gla- 
Pei j dwa lub więcej, do 30 em wysoki, zakończony © 
baldaszkiem kwiatów, me" na 1-35 em dlugich a 
