ZE STREFY ROŚLINNOŚCI KARPACKIEJ 4L 
dB tica. Domyślam się, że pierwsza pidrwę się tylko lokalnie, podob- 
ś nie jak Ś. alpina na Czarnej Horze 1785 m i $. discołor na Czar- 
Ś nym Dile 1450 m, a nadto, jak ta na Czarnym Dile, |" 
: w niższem położeniu: może na dalszym południowym stoku Coron- 
gisu, na znacznie niżej położonych skałach wapiennych koło obni- 
żonej w tem miejseu granicy lasów — dokąd już jednak mych 
Ę ukiwań nie rozciągałem. W każdym razie jest to roślina skał, 
R Zaś Cineraria carpatica. pochodny gatunek od C. sibirica, jest wi- 
5 docznie. jak i ta ostatnia, rośliną bagienną i musi rosnąć gdzieś na 
: niższem stanowisku; nie należy zresztą do właściwej flory Co- 
rongis 
Dnia 18 go sierpnia, po słotnem przedpołudniu, podążyłem na 
Ineu. Popołudniu wśród gęstej m ngły i gwałtownego wichru piąłem 
się północno zachodnią granią w stronę szczytu. Z lewej „strony 
ziała bezpośrednio głęboka przepaść, z prawej roztaczał się stok 
stromy, lecz prawie całkiem gładki i trawiasty. Trudno o większy 
pF kontrast nad ten, jaki pezeliątawiają obie połowy tak gu tego smu- 
,_ kłego szezytu Ineu, gdyż ten wogóle w eałej swej . zachod- 
i: niej części jest gładki i trawiasty, z przeciwnej "= urwisto 
/... skalisty. Największą urwistością skalnych ścian odznacza się wła- 
śnie półn. ósizgięa kocioł, do którego AE zejścia. Wżera się 
> łęboko, samo seree szczytu i żywi Źródła potoka Ineului. 
| ochodae z ea wzdłuż Ineului, łatwo można się dostać do ko- 
tła. Inaczej jest, gdy się szuka zejścia z długiej grani. Znaląziem 
je wysoko w górze, o jakie 80—100 metrów niżej wierzchołka 
szczytu, w postaci przełęczkowatej szezerby. Gdy wiatr na dwa 
zawody rozwiał na chwilę morze mgły, widziałem szczyt. któr 
jak wieża kościelna wznosił się nade mną. Zaraz na wstępie. o 
kotła witała mię bogata i typowo alpejska flora: Salic reticulata, 
S. rełusa, S. herbacea, Oryria digyna, ow acaulis i t. d, nadto 
piękna i zarazem nowa roślina Papaver Sti Stephani o kwia- 
tach koloru jasno złotego, poeyęowiaaj poi sata ię papieską. 
Po zwiedzeniu kilku miejscowości w dolinie Bystrzycy Złotej 
na przestrzeni od Kirlibaby po Dorna Watrę, botanizowałem wcze- 
snym rankiem 23-go sierpnia na moczarach w Pojana Stampi, po- ka 
- eżem: podążyłem do siedmiogrodzkiej i zarazem najwyższej części 
"Gór Kelemeńskich. Przeszukałem górny bieg rzeki Dorny. dolinę 
woezną nad p. p/orowa, ao Maiereselu 1886 m i potężny grzbiet 
2102 K składa tu wszędzie andezyt, któremu już 
pray posada poświęciłem kilka uwag. Jest on na-- 
| |... pop elato, gs gdy andezyt Trojagi, łatwiej 
"i | bardziej rdzawo wietrzejący, czak gemej Re s 
mniejsze I tylko naziomne "e 
Piech tworzy często ' wielkie , sterczące: > 
