. = tęsód bujna i i bogata, jak wogóle w Karpatach Wschodnich. 
42 HUGO ŻAPAŁOWICZ 
Największe wzniesienie Gór Kelemeńskich przypada na wy- 
mieniony Pietrosul 2102 m. (Jest to nazwa identyczna z Pietrosu, 
gdyż w rumuńskiem dodanie końcowego „l* oznacza tylko rodzaj-- 
nik; zaleca się jednak pierwsza forma, dla odróżnienia od Pietrosu 
Alp Rodneńskich). Wydłużony grzbiet jego wybiega w odstępach 
w podrzędne nizkie ezuby. Najdalszy południowy czub nosi na ma- 
pie nazwę Negoiul — która musi być chyba późniejszą 1) Przede- 
wszystkiem Negoi, szezyt w Alpach F ogaraskieh, sięgający 2536 m, 
jest nazwą nie powtarzającą się w geografii Sie miogrodu i Mar- 
maroszy, jak to się dzieje z nazwą Pietrosu (Pietrosul. Petrosul, 
ietrys, Pietrosz i t. d.). Specyalnie też co do 
datkowych nazw. lub z zupełna zmiana pierwotnych (np. Bardo na 
„Petrosu ul*), da się łatwo wyjaśnić, rozważając następujące okoli- 
czności. Uderza mianowicie to nasamprzód, że dodatkowe nazwy 
lub zupełne. zmiany spostrzega się tylko na szezytach zaszytych 
w głębi gór: niewidzialnych ze stałych większych siedzib ludzkich, 
potr nie » dominujących nad żadną osadą (Bardo, Cibles, Pietro- 
rz ierżawy, przyczem jedną lub drugą obejmują nieraz? 
gospodarze zamieszkujący zupełnie inne strony niż poprzedni, staje 
się zrozumiałem, że powstają nazwy dodatkowe lub że się nawet 
 tradycya pierwotnej nazwy zatraca. Na wielką skalę spostrzega się 
to w półn. wschodniej Marmaroszy i na granicy Pokucia, gdzie 
- wśród ludności rasińskiej Rumuni z odległych stron wydzierża- 
wiają coraz liczniejsze polan ny. 
"__ Roślinność leśna, łąk i Jypoeoja w tej części Gór Kelemeń- 
Postać rzeczy zmienia się *jedwsk powyżej granicy lasów: flora 
staje się uderzająco jędnostajna. jeszcze bardziej niż w niższej, 
 bukowińskiej części (zob. sprawozdanie z przeszłego roku). Rozle- 
ważnie gł reselu, ; ni słowa moeno spasiony, 
| ada aji pokładana w sad 
zo A Ś 
