50. z ANTONI JÓZEF ŻMUDA 
wyższej, cokolwiek falistej, przeważnie uprawnej, popa 
zdr yt płynący mi w szerszych lub węższych wą Gleba 
w obu lekka, piaszówyśka, rzadziej gliniasta, zawsze w kasi uboga. 
Ww SEM strefy pierwszej przeważa świerk, jodłą tu zwany; osika 
i brzoza kosmata zajmują także niemałą przestrzeń; sosna w odmia- 
nie hamata stanowi raczej pip wp yta do świerku niż zwarty 
drzewostan; dębu niema. Łąki kwaśne, po części bagniste, rozpoście- 
rają się nad ruczajami o brzegach płaskich i zajmują znaczne 
przestrzenie, nieraz wiorstowej szerokości. Pól uprawnych mało. 
W strefie drugiej spotykają się suchsze już gaje, w których sosny 
niema wcale, lecz pojawia się i brzoza płacząca. Pawie 
wzgórza są nieraz porosłe karłowymi dębami; pastwiska niższe na 
tomiast pokryte krzakami olehy białej, która tylko na zaedbaójsej 
dą „żamać glebie wyrasta w drzewa. Oleha ezarna tworzy gaje 
rach nad ruczajami; trzęsawiska w górnej części stawów — 
stawiszcza, — są nie do przebycia. Zbocza wąwozów często glinko- 
wate, iej w wapno zasobne. . doztawisk większych niema. Pola 
uprawne zajmują bardzo znaczną przestrzeń, łąki natomiast niezna- 
czną. Miejse niedostępnych dla zwierząt domowych lub dla kosy 
i tu i tam niema prawie, ztąd roślin moren trudniej się mno- 
żących mało, niektóre znikły w ciągu 30—50 lat ostatnich, jak 
kejatwozene coeruleum, Orchis spia Ne eottia, Listera ovata, Pedieula- 
Carolinum, Bromus inermis. Zwyczaj późnego ka 
hk a bardziej jeszcze krzaki ryżem lub olehy. na tych | 
p cane, pomiędzy które kosa wejść nie może, ochraniają pier- 
>> ieh roślinność od zupełnego zubożenia. Temu nie uległy je- 
- dynie stawy, stąd rodzaj Potamogeton jest w całym zielniku gaj? 
> piej zastąpiony *. | 
Żmudź | 
W | „kie p parię dro ma, jake m m Jnc się 
> IE roślin śnaczęł kie na rez morza zka arifima, 
ć enarłus i 1 
