Szczątki mamuta (Elephas primige- 
nius Blum. na Podhalu). 
Napisał 
Prof. Dr. Edward Lubicz Niezabitowski. 
(Z dwiema tablicami). 
Jakkolwiek wyżyna nowotarska okazuje na znacznych prze- 
strzeniach potężne złoża glin i iłów dyluwialnych oraz torfowisk 
WE a zatem pokładów sprzyjających zachowaniu szczątków 
wierzęcych, to jednak kości zwierząt z epoki lodowej należą tutaj 
p rzadkości. Jedynie zęby niedźwiedzia jaskiniowego (prawdopo- 
dobnie przyniesione z Tatr) i zęby koni trafiają się w żwirowiskach 
obydwóch Dunajeów, a przy kopaniu torfu niekiedy napotykane 
bywają rogi łosi. 
W r. 1852 (Rocznik Tow. nauk krak. XXI) wspomina Zej- 
_ szner o mamucie (Elephas primigenius), którego „potężny ząb* wy- 
mulił ek Rogoźniczek we wsi Rogoźnik. Po stronie węgier- 
skiej zaś wylicza znalezienia Hoernes w „Bau und Bild der Ebenen 
 Qesterreichs*. ś 
: W ostatnich czasach, zaczęto znajdować przy stacyi kolejo- 
_ wej w Nowym Targu, na gruntach cegielni należącej do p. Józefa 
'_ Rajskiego, burmistrza n owotarskiego, luźne kości mamuta; o. 
ILE AA wiidcieżeja . otrzymałem je do opracowania. Kości te 
sa wane bywają w warstwie siwego iłu, leżącej pod. pokładem 
> Sj gliny y dylowialncj pay na. 3— m, a zawierającym często 
- żyłki wi u. O ile szczątków doty: , 
Kaa "kości te należą do jekrago osobnika, a rozrzucone 
mo widocznie przez wodę, a może i przez drapieżne ają 
- na szej pr Można przypuszczać, że o ile roboty 
w tej stronie będą > prowadzone, to jeszcze . podobac 
—. się > - 
A 
jiki 
