190 DR. EDWARD LUBICZ NIEZABITOWSKI p 
że El. intermedius Jourdan jest w tym wypadku identyczny z ga- 
tunkiem El. trogontherii Pohlig. Wobec więc tak niedokładnej zna- 
jomości rozsiedlenia tych zwierząt na ziemiach Polski może nie 
będzie zbytecznem, że poniżej podam opis kilku zębów do tych ga- 
tunków należących a znalezionych w innych, niż dotychczas znane, 
miejscowościa 
Elephas antiquus Falconer. 
Pierwszy dolny ząb trzonowy stały strony prawej (m,). 
Okaz ten, znajdujący się w arte Muzeum im. hr. Dzie- 
duszyckich we Lwowie. został znalezi w korycie Sanu pod 
Przemyślem w r. 1888 i jest wspaniale poda gdyż tylko je- 
dna lub dwie o. płytki, oraz ostatnia są zniszezone. Najwięk- 
sza długość korony (zarazem i ca ego z ęba) wynosi 160 mm. Naj- 
większa szerokość zęba w okolicy ósmej pł tki wynosi 65 mm 
(samej płytki 60 mm), wysokość korony największa przy płytce 
tniej 80 mm. Powierzchnia korony, jednostajnie starta, w linii 
środkowej lekko wgłębiona, okazuje siedem całkowitych płyta” 
i dwie (pierwszą i ostatnią) uszkodzone. Szkliwo płytek, grube, sil- 
nie pofałdowane, wystaje znacznie ponad powierzchnię tak śr > 
> jakoteż i przedziałek cementu. Same płytki są w p 
zwykle u El. antiquus, silnie rozszerzone, tak że grubość jek 
= wymiarze przednio-tylnym) w tem miejscu wynosi 15, a na kraju 
ylko 10 mm. Z tego też powodu i grubość warstw cementu, roz-- 
dzielających blaszki, wynosi w pośrodku zaledwie b, po krajach zaś 
mm. Z korzeni poj zęba zachował się prawie w całośc 
owałaj, 120 mm długi i ku tyłowi bardzo silnie zagięty. 
zór tego zęba byłby w przybliżeniu amo pó 
My award x8x—1 O» 
A 
as trzonowy drugi (2) staty dolny PNE prawej (m,). 
„= ten, zzajdejący się w mojem posiadaniu, został a yo Ę 
przy kopaniu studni we wsi ma ce pod Sam 
