(PoSaBzapy oe" 
ZOOCECIDIA 13 
eidiologii, długie lata trwające niezdecydowanie, czy przedmiot ten 
należy do zoologów czy botaników, następnie brak do ostatnich lat 
oza dawnemi A, Wachtla i Jabłońskiego z lat sześć- 
dziesiątych) i nowszej Niezabitowskiego*) z r. 1904, spotykamy 
w naszej literaturze tylko przygodne wzmianki o naroślach w pra- 
each zoologicznych. Wspomniana praca Dra Niezabitowskiego obej- 
muje 110 narośli wyłącznie z owa sądzę, że spis miniejszy, 
ołejmujący przeszło 150 narośli, w tem 80*/ę (znaczonych w tekscie * 
w wymienionych pracach nie dro, nie będzie balastem dla 
naszej literatury zoocecidiologicznej. 
rzeważną część anych narośli zbierałem w roku bieżącym 
do opracowania od Prof. M. Rabóskikcić Skedcemii: A pi PEL. 
it. d., oznaczają umiejscowienie narośli na roślinie, a więc pierw- 
sze: aerocecidium łodygi, drugie: pleurocecidium liścia i t.p.; bliż- 
sze objaśnienia tych skróceń znajdują się we 40 „ie gni pracy 
Dra Niezabitowskiego, nie będę więe ich tu powt: 
Wykaz narośli ułożyłem mi. gatunków roślin, idąe za 
Houardem; liczba zamieszczona po literze H. na końcu opisu ozna- 
czą numer porządkowy narośli w dziele Houarda. Przy początko- 
wem oznaczaniu posługiwałem się bardzo praktyczną książką 
Rossa, p. t.: Die Pfanzengallen Mittel- und Nordeuropas. Jena 
1911. — Żooc. Pol. n... oznacza liczbę porządkową w wydane 
J 
pierwszej części zielnika narośli polskieb, p. t.: Zoocecidia Poloniae 
> o. Lwów 1 
1912. 
tem miejscu składam głębokie podziękowanie Prof. M. Ra- 
e. ciborskiemu za użyczenie do opracowania zbioru Dra A. Zalew- 
moe w Lioozak PRROSK rad zbiorów Sde 
wad Kamie AC 
Galicyi. "se. Kom. Ski, t. Ra 0 M 
