O ROŚLINACH NIŻU GALICYJSKIKGO 43 
wschodu, z północnej krawędzi Wołynia, gdzie, jako w ostoi, prze- 
trwać musiały okres epoki lodowej, która zawładnęła zarówno ni- 
żem sandomierskim, jak i kotliną Polesia. Bieg poprzecznych, sze- 
rokich dolin dyluwialnych Tanwi i Wieprza, przerzynających wpo- 
przek wał Roztocza i Podam część wyżyny Lubelskiej, wska- 
zuje — być może — drogę, którą wtargnęły z północnego wschodu 
te gatunki uda wraz z aids boru sosnowego. Przypuszczenie 
to popiera fakt charakterystycznego rozmieszczenia paru ciekawych 
roślin zachodnich (n. p. Drosera intermedia, Scirpus radicans i t. d.), 
których placówki wschodnie, oderwane od głównego zasiągu, leżą 
właśnie na tej linii i wskazują wyraźnie szlak ich wędrówki. Przy- 
puścić więc można na wspomnianej linii: Kotlina nadanie 
przez Tanew lub Wieprz w dorzecze Bugu i dalej ku wschodowi 
półnoeną krawędzią Wołynia, p odafea. 
alnych wędrówek roślin, którędy dokonały się wzajemne wymiany 
gatunków pomiędzy Polesiem południowem a Kotliną Sandomierską. 
gólnym swym zasiągiem obejmuje (ochia arenaria połu- 
dniową | i południowo- zachodnią część środkowej Europy, wschodnią 
Europę środkową po Krym i pysesoi > półnoe sięga ona rzad- 
kiemi stanowiskami (ezy nie rozszerza się dziś, wędrując na półnoe 
z biegiem większych rzek?) na niż kowski (Mińsk). W Królestwie 
Jest na Mazowszu (koło Siennicy, Waga 1829) i rzadko nad Wi- 
słą 1), dalej jest na Polesiu, w Rosyi południowo - wschodniej i na 
Syberyi. Jest więc Kochia arenaria niewątpliwie rośliną starą, która 
Już w trzeciorzędzie posiadać musiała znaczny zasiąg. 
3. Aretostaphylos Uva ursi Spr. 
/Paszcza Sandomierska, w powiatach: mieleckim, tarnobrze- 
skim. niskim i ko Ibuszowskim;: w suchych borach sosnowych. 
(Tab. IIL fg. 5). 
Arctostaphylos Uva ursi należy do najbardziej chara arakterysty- 
_. eznych roślin w resztkaceh Puszezy Sandomierskiej, występując 
_ sporadycznie w całym jej obszarze „APE Są tu miejsca 
(n. p. lasy w Szydłoweu, na agar ć pw. zatr zz i kolbu- 
teren przez płożących się po zi ów, jĘ 
_'._ tymi wypiera inne rośliny, przedewnzynikio zaś wrzosy i bru- 
© sznice. Zastanawia, że żaden z botaników, shają eoggijucia 
_ noenego kąta Galicyi, nie zwrócił uwagi na tę roślinę. 
Poza a laka mierską rośnie Arctostaphylos kie w Pu- 
pr” Niepołomskiej i na niżu półnoeno-wsehodnim, w powiatach: 
ć im, skany m". żółkiewskim, lwowskim — zg 
| m A kz | ma JA 1872, sr. 178. 
