92 STANISŁAW MAŁKOWSKI 
O obniżaniu się terenu, zajętego przez opisywane wydmy, ku 
północy (ku dzisiejszej dolinie sda świadczą bagna, występujące 
obficiej w części północnej. (Ob. p 
an. Plan „Gór Seorokielć a przy niniejszej pracy 
jest szkicem oryentacyjnym i jako taki jedynie może być rozpa- 
tr wany. pomocą pokrycia sunku tuszem o różnem rozcień- 
czeniu starałem się uwidocznić do pewnego z stosunki roz- 
mieszczenia wysokości, jakoteż rzeźbę powierzchni w 
Po tem zastrzeżeniu mogę przystąpić do analizy form zano- 
łowy da w planie. 
egłe. Rzuciwszy okiem na plan, spostrzegamy 
od razu dwa wielkie wały, biegnące prawie równolegle do siebie 
w kierunku WNW—ESE i pafięia jakby wspólnymi ramionami 
zgromadzonych na wschodzie łuków wydmowych. Wysokość wzglę- 
dna tych wałów, oceniona na ir zdaje się nie dochodzić nigdzie 
10 m. Grzbiety szerokie, pozbawione większej ilości ze 
„Niecek*, tak > i charakterystycznych w „Kazalnicach* tu 
nie zauważyłem Czemś podobnem są może dwa zagłębienia na 
> północnej (ob. plan), będące, jak mi się zdaje, pozostało- © 
ścią połączen ia tej grzędy z wałem (4B). Połączenie to mogło być 
' przerwane przez posunięcie się owego wału dalej na wschód. W ta- 
' kim razie możnaby również uważać mały walik boczny grzędy po- 
o łudniowej yy pan za analogiczną resztę tego połączenia. Możliwe 
_ jest je ączenie wału poprzecznego AB z grzędą półno- 
' eną zostało zerwane przy udziale wody, gromadzącej się w „Ko-- 
i smaece* i i „Wilczym Jegielku*. 
687 Zbocza opisywanych grzęd bywają z reguły stromsze od pół 
_. moey (a więe znów świadectwo pzetoniik przeobrażani ace 
> wiatry 2 więcej południowe j 
iejseu 
