| wstałe między Ai B należy do czasów tem dosypaniu. 
98 STANISŁAW MAŁKOWSKI | 
Przedewszystkiem zajmę się częścią oznaczoną na planie li- 
terą FK. Część tę wyobraża załączony rysunek (3) Rozróżniamy 
tu wał główny, rozciągnięty w kierunku NW—SE (OP). W po- 
bliżu punktu A wał przerywa się. a właściwie rozdziela się na 
dwa brd Rest okrążające zagłębienie (4). 
trony wschodniej znajduje się łuk MNS, wsparty koń- 
cami o pa główny. Zagłębienie A wraz z wałami, zamykającymi 
je od wschodu, możnaby uważać za wyrwę. W pierwszej jednak 
chwili staje na siej ckch temu wnioskowi „fakt, że łuk MN. > 
młodszy kę R, który pom się w znacznej części ze starym 
wałem OP, posiadającym wyrwę 4. Być może, że wzniesienie po- 
. osuńmy się dałej ku południowi, mijając dziwne zaiste ze | 
| stanowiska teoryi wiatrów wschodnich sploty wałów, a dające się 
łatwo tłumaczyć przybywaniem piasku z zachodu i nio delionó | 
niem go tu przez roślinność. | 
wróćmy uwagę na grzędę DC z jej charakterystycznymi 
występami ku zachodowi. Przebiega ona, jak widzi my z planu, od 
południowego zachodu ku północnemu wschodowi. Możnaby to na- | 
zwać zbliźniaczonemi wydmami parabolicznemi, powstałemi w wale 
Panie” Bada ukośnie (nie prostopadle) do kierunku panujących 
wiatró emy mieli Sg na Agra koty >: eo w puszczy 3 
| 
, . od Kampinos 08). £ 
uważyłem w puszcz Nie ołomskiej (część. 
w » pobliżu wje j ę A . 
d iekawi rdzo ze stanowiska historyi powstawania wydm 
i R, cyna według i mnie należałoby uznać za wielką część 
„partej z za , vtą jednak przez roślinność przed 
poło: żonemi. tuż w pobliżu. wydmami. 
s eałego utworu Gór Bogackich, należy zauważyć, 
a „elkiefać grzędami > 
u. wschodowi. "Wydny, 
