GADY I PŁAZY KRAJOWE 133 
P. Dziurzyński znalazł też "Mk padalea turkusowego pomiędzy 
Panieńskiemi Skałami a Bielana 
speak — jak to świeżo Zew nił S. Sumiński (12) — zesta- 
szezona na znacznym obsząrze. Według ot ułormacyi ła- 
skawie udzielonej mi przez prof. Wernera w Wiedniu, odmiana 
incerta sięga dość daleko na południe, znana jest bowiem z Budua 
w Dalmaeyi. 
Co się tyczy cech Pa yy wspomnianych okazów z pod 
Krakowa, z nad Przemszy i pod Wieliczki, to pierwszy, 
dług. 29 5 em, giwiada *; ną a 16 plamek niebieskich po le- 
wej stronie, 17 po prawej, 6 koło linii środkowej grzbietu. Drugi, 
mierzący około 29 em, ma 6 plamek po lewej, 8 po prawej, a L 
w pośrodku grzbietu. poż y długości 205 em, ma z lewej 13, 
z prawej strony 15 p mek. Rozkład plamek jest u AA 
trzech okazów Śaó ee dość prawidłowy. Okazy te posiadają 
na ciemieniu jaśniejszą plamkę, która u jednego z nich ma zabar- 
wienie blado-niebieskawe. U okazu z pod Wieliczki, toy © do 
384 cm długości, plamki turkusowe w liczbie prz rozsiane 
są na grzbiecie bardziej eroronaty, zwiad ku tyłowi. 
Otwory słuchowe — eo według Wern ra (17) i poz dm Gaz 
badaczy jest charakterystyczne dla siek okazów tej o a 
dalca — występują dość wyraźnie u paadiah a czterech © omawia- 
nych tu osobników. w 
' 2. Lacerta agilis Wolf. A 
Raciążek; Ciechocinek; okolice Naa” Jeden okaz z ję o 
_ stanciną pod Warszawą, schwytany nad rz. Jeziorką przez PP- Za > - 
-_ borskich (r. 1905 iada. ee ita zielonawo-szare (w alko- © 
> holu), „jołwjae = salamak: zaliczyć się da do odmiany, wyró- | 
 żnion pea aleskiogo (16) jako „ „odm. a*, a pr Jora 
jako kra m. 
eni ach : cję zarjwo ie ad Donjem ak + sk 3. | 
