GRZYBY POKUCIA - 149 
głem pierwszy raz 3-go czerwca w ogromnej ilości, także jeszcze 
niezupełnie rozwiniętą; w 10 dni później liście zajęte zupełnie 
żółkł y, a pod koniec miesiąca nie mogłem „już znaleźć śladu tej 
zy. Wreszcie w trzecim „gatunku, F montana, jest tylko dla formy 
Uredo okres trwania dość krótki; formę tę spostrzegłem 19-go maja 
(wystąpiła zapewne wcześniej); zajęte nią osobniki Centaurea mon- 
tana były zdeformowane, nadmiernie wybiegłe (jak to bywa z Cir- 
sium arvense, zajętem przez Puc. obtegens); nie widziałem wówczas 
śladu teleutospor; przy powtórnem zwiedzeniu stanowiska w dniu 
 29-tym maja już rośliny zajęte uredami były zniszczone, natomiast 
na osobnikach poprzednio zupełnie zdrowych a mających jeszcze 
wygląd naturalny, znalazłem same teleutospory, które zbierałem 
także i w końcu lipca. 
« Określenia dokonałem na miejscu w Kołomyi, mając do roz- 
3 porządzenia mikroskop i dzięki uprzejmości profesorów /óyciekiego 
3 Rowócakiogi oraz dr. J. Wołoszyńskiej potrzebną do opracowania 
ico spisu literaturę i „Exsiecata*; za Ćw |ainyga składam 
mi dódzi 
Materyały składam w Muzeum Komisyi Fizyograficznej Aka- 
<demii Umiejętności, pozostawiając u siebie dublety. 
Literatura. 
-1) Babak dr. F.: Die Fe Bóhmens, koza (Uredinales) Praga, 1908, 
2) Clinton: zato riean Ustilaginene. Nowy Jork, 1904. 
2) Fischer dr. E.: Die  Uredin de a: Berno, 1908. 
4) Hariot P.: Les Uródinóce. Paryż, 1 66 ori 
aż Jaczewski. A.:  Mikołogiczeskaja Bera: Rosji, | : Pe ronos| 
6) ałockonć: Krypt ogamenfłora: F' ungi i imperfecti - 
' 7) Salman E.: A monograph of the Erysiphaceae. asy p 1900. 
8) Schellenberg dr. H. C.: Die Brandpilze der Sehweia. Berno, 
| Sydow H. P.: dk. Uredinearam. kia ASWECi0.. 
