— 40 — 



284. AnagaJlis arvensis L. DC. 1. c. VIII. p. 69. A. phoenicea et A. caemlea aut. 

 (utraque hic provenit) — Ilab: inter scgetes et ad vias omniurn insularum. 



Ord: Myrsineae Endl. gen. p. 734. 



| '285. J Myrsine africana (i. retusa A. DC. 1. c. VIII. p. 93. Myrsine relusa Ait. hort. 

 kew. I. p. 271. — Hab: frutex frequentissimus in omnibus insulis ferc usque ad 4000' alt., 

 multis locis pracdominans. Planla ab incolis „Tamucho u appcllatur; folia adstringcntia , a co- 

 riariis olim adhibebantur. Floret Aprili et Maio; fructus rubri. — Coll. nr. 122. 



Ord: Ericaceae Endl. gen. p. 750. 



Gcn: 4313. Erica L. — 4316. Calluna Salisb. — 4317. (MensUsia Sm.) c. Daboecia Don. — 

 4332. Vaccinium L. — 



f~281>7 Erica scoparia L. DC. 1. c. p. 692. — Hab: in insula parva „Porto do llheo" pr. 

 Villa Franca ins. St. Miguel sita, ubi specimina pauca fruclifera mensc Maio lcgit C. Hoch- 

 stetter. Coll. nr. 30. b. 



[ 287.) Erica azorica (Hochsletler msc.) caule arborescente, ramis femiginco-rufis, ramulis 

 foIiisqUe iunioribus hispidulo - puberulis , foliis adultis ternis linearibus dorso sulcalis scabrius- 

 culis, floribus unilateraliler raccmosis cernuis, sepalis basi connatis, tubo corollae limbum subac- 

 quante brevioribus, antheris inclusis, sligmate pellato longc cxserto. 



a. chlorantha Hochst. floribus virescentibus 



/5. erylhranta Hoohst. floribus roseis. 

 Hab: frequentissima ubique in incultis omnium insularum. Plantae, incolis „l T rzC -dictac, niul- 

 tis locis in sylvis praedOminantis *) , truncus interdum 10' — 15' altitudinem attingit; etiam in 

 regionibus editioribus frcquens est, sed pumilior; in monte „Pic de Pico" usque ultra 6000' alt. 

 ascendit. -— Coll. nr. 30. — Pro eadem habenda est : Erica scoparia /?. parviflora DC. I. c. VII. 

 p. 692., in ins. Azoricis et praeterca in Lusitania provcniens; sane haec nostra E. scopariae 

 L. proxime accedit, sed satis diflert: caule elatiori saepius vere arboreo, colore ramorum, et 

 ramulis foliisque non ut in illa glaberrimis. Flores numerosissimi, minimi; calycis segmenta 

 angustiora incisuras corollae non attingunt (tubo corollae subduplo breviora sunt , quem in E. 

 scoparia fere aequant); antherae apice profunde bifidaesunt. * 



288. Calluna vulgaris Salisb. DC. 1. c. VII. p. 613. — Hab: \\\ omnibus fere in$., 

 praesertim in montanis apricis; in monte ignivomo ins. Pico summum cacumen (alt. circ. 7000O 

 ascendit. 



(J289. Daboecia polifolia D. et G. Don. DC. I. c. VII. p. 713. Menziesia Daboeci DC. 

 11. fr. 111. p. 674. — Hab: in montosis ins. Fayal et Pico; ascendit montem „Pic de Pico" ad 



) In tabula Catalogo nostro (in Wiegmanns Archiv 1. c.) adiecta haec planta inter characteristicas regio- 

 nis sylvaticae per errorem omissa est; ibidem p. 21. lin. 16 pro „Ert'ca arborea" legendum esse 

 „Erica azorica" ex enumerationis nr. 172. facile intelligitur. 



