Bidrag till Florideernes Systematik. 3J 



cujusdam, at structuram Rhabdonise (tubum filis repletum) viclere credidi. Spe- 

 cimina nostra male reviviseunt. 



Ad Cap. b. Spei. 



III. Fronde juvenili ramisqiie ultimis subarticulato-contractis, adultiore 

 subcontinua, ramentis simjpliciusculis vesicceformibus obsita (Bo- 



TRYOMORPHA I. Ag.). 



13. Rh. globifera I. Ag. sp. p. 355. Harv. Phyc. anstr. tab. 129. A confor- 

 mibus Chrysymenia uvariå, Chr. obovata, nec not) Aresch. sedoide, hsec caute 

 distinguenda. Non suspicata plurium homomorphia, synonyma apud primos 

 descriptores confundebautur. Fucus globiferus Lamoiir. cum nostra identica 

 videtur. 



Species mihi adhuc inquirendce sunt: 

 Rh. divaricata For sk.; I. Ag. sp. p. 702. 



Rh. dura Zanard. Pl. mar. Ruhr. tab. IX. fig. 1. Cum bac forsan compa- 

 randa Rh. robusta var. Wigtii I. Ag. sp. 



Solieria L Ag. est Genus Rhabdonise eerte proximum, et species utriusque 

 confusae fuerunt; differt, ut mea fert experientia, in eo quod Solieria haud tubulosa, 

 sed carnosö-farcta ; quod in Solieria fruetus utriusque generis in ramulis propiis fu- 

 siformibus evolvuntur; denique, ni fällor, in eo quod nucleus, filis sparsioribus 

 a placenta centrali; ad plexum ambientem extensis, baheat speciem nuclei simplicis; 

 gemmidia quoque magis pyriformia et evidentius tantum in articulo ultimo evoluta. 

 Solieria chordalis ehartse parum adhseret, et adparatu radicali fibroso admodum in- 

 signi instrueta est. Cellulse intermedise, tubum Rhabdonia* cingentes, sunt sat magnae 

 et quasi inanes; cellulse, quse in Solieria stratum medullare ambiunt, sunt exteriori- 

 bus quidem majores, at minori differentia, ssepe quoque granuloso contentu instruetse ; 

 eadem fere pericarpii differentia: pericarpium in Rbabdonia cellulis interioribus mag- 

 nis, sub-duplici serie dispositis, a cellulis corticalibus abruptius separatis; in Solieria 

 cellulse interiores sunt minores, in exteriores sensim abeunt. Sphserospor* Rhabdo- 

 nise inter fila verticalia brevissima sunt sparsiores; in Solieria, quia in ramulo pro- 

 prio obvenientes, intér fila verticalia bene evoluta densiores. 



Sphserococcoideae. 



Sådan denna grupp till sina characterer framställdes i Species Algarum, torde 

 den fortfarande kunna bibehållas. Några nyare australiska slägten, uppställda af 



