32 J. G. Agardh. 



In Ph. sessili est costa teretiuscula, ala fcre omnino nulla, dontes subulati, basi 

 vix conspicue crassiores, nemathecia clavato-globosa brevissime pedicellata. 



Ad Hypneaceas, forsan ut sectionem distinctam, Endoeladia referenda videtur. 

 Adnuente quodammodo strucfura frondis hoc genus inter Gigartineas in Speciebus 

 Algarum receptuni fuit. A Kiifzingio et Montagneo Endoeladia cum Gloiopellide ad 

 viciniam Caulacantbi ducitur; confitendum quoque esse quandam inter haec genera 

 strueturae analogiam. De afiiuitate vero Caulacantbi nullam certam, opinionem Algo- 

 logorum expressam vidi. In Speciebus Algaruin boc genus Hypnese proximum posui. 

 Bornetiam describens me carpit Thuret quod plura genera male interpretatus sim, 

 el mihi vitio vertit quod, ignoto adhuc truetu Caulacantbi, boc genus infelici manu 

 prope Hypneam disposuerim. De Montagneo, qui ante me Fucum ustulatum Hypneaa 

 speciem constituerat, omnino tacet. Ipse Timret cystocarpia Caulacanthi ad apicem 

 ramulorum infläta, carpostomio laterali aperta, axi monosipbonio per totam lougitu- 

 dinern percursa, gemmidiis circa axem hoc loco incrassatum dispositis, descripsit. 

 Nec vero ex hac descriptione de affinitate Caulacantbi cerlius quid elicere auderem; 

 nec ipse dixit quo loco systematis genus melius disponeretur; nec in dispositione Flo- 

 ridearum postea a Thuretio data (in Le Jolis Alg. de Cherbourg) Caulacantbum 

 memoratum video. 



In speciminibus plurimis Caulacantbi a me examinatis nulla cystocarpiis instrueta 

 hucusque vidi; in fragmento speciminis Herb. Agardhiani fruetum unicum et male 

 conservatum tamen deprehendi, ex quo cystocarpia verruca j lbrmia, inträ pericarpium 

 ina^quale cellulosum clausum nucleolos plurimos, inter lila reticulatim ambientia sus- 

 pensos, gemmidiis oblongo-angulatis faretos foventia, viderentur. Nec vero nostra 

 cum observalione Thuretii bene consociatur, nec sequitur utrum inter Gigartineas an 

 inter Hypneaceas locum sibi potius vindicet. 



In Endodadice specie (Acantliocladia hamulosa Bupr. mscr.) demum cysto- 

 carpia bene evoluta observare mihi contigit, quae hoc genus ad viciniam Hypneaj sine 

 dubio revocant. Cystocarpia hujus in ramulis superioribus infra apicem inflatis, et 

 apice sterili ramoso aut simplici at spinuloso — fere vesiculam coronalam Cystoseira 

 Myrica 1 revocante — coronatis obveniunt, ramo sterili fere duplo crassiora. Axis 

 frondis centralis cystocarpium percurrit, et fila ongitudinalia ab axi inferno separata 

 in arcum ad eundem superne revertunt, interjecto spatio tum interiore (inter 

 axem et fila longitudihäliä), tum exteriore (inter fila et stratum externum), quod 

 filis transversalibus articulatis et geniculatim flexis anastomosantibusquo occupatur. 

 Hac fila ubicumque gemmidiifera, gemmidiis nempe quasi a ramulis minulis tilorum 

 transformatis. Fila itaquc vicibus placentaj multiplicis circumcirca ambientis fungun- 



