ACROCARPI, PERISTOMI. EREMODON. 239 
-' esse ac. Melvilleanam nostram , a .clar;:SemwaronrcmENIO qui 
specimina nostra cum suis comparavit certiores facti sanus; 
Equidem icon, BcnwaAEGmIcHENU aliquantum. discrepaL;. ut et 
descriptio; illius plantae caulis brevior, simplicior, pedun- 
culus crassior tandem ferrugineus, apophysis thecae longi- 
tudine subaequalis amplior nec longior angustiorque. ut in 
Li 
ua 
t». 
- 
£5 
t 
Cx 
& 
e 
z 
&B 
I2] 
B 
- 
-— 
[e] 
[e] 
e! 
e 
£e 
£g 
- 
ES 
3 
[2n d 
eo 
Em 
- 
e 
o 
--] 
z 
» 
z 
- 
2 
» 
LJ 
- ? 
tate.  Apophysis senio et siccitate. valde : e 
contrahitur, ^ Color. totius caespitis iiferne squalido -xe- 
rampelinus, superne et in ramulis laetius viridis. — 
Obs. Genus equidem Splachno aífinissimum et forte 
pro merà hujusce subdivisione a plurimis habendum, at in 
methodo nostrà necessarium, in nulla praeter naturalem 
abrogandum. Ultima autem species vi dentium reflexilium 
arctius adhuc Splachno sese adaptat et transitum e ge- 
nere uno ad alterum pulchre significat. | 
soo s** Peristomii dentibus geminatis, 
hb UBGRS 4A ABA RB XS. t 
XXV. SPLA CH NU M. 
"3 B B. uk 
Splachnum. Mant. Musc. p. €. Sp. Musc. I. p. 142. Müsc. 
Rec. I. p. 159. HI. P, I. p. 102. t II. f. 43. Nzzs v. EskNB. Hoax- 
scu. ef Srunw, Dryol. Germ. p. CLIII. | Hzpw. Fund. Musc. IT. p. 
p 
SrzvD. Nom. Crypt. LINN. JUN. ..G 
recentiorum. : Splachnum et Phascum Liww. Bryum. Dir. 
Harr. Luida et Bryon. Adans. a 
, 
