964 — .ACROCARPI, PERISTOMI. "WEISSIA. 
-"$p. Musei X. p. ;or. G. Yüpincola, caulescens, foliis ductu- 
losis lanceolatis integerrimis margine involulis, -capsulà 
» pyriformi. subpendula, , operculo oblique rosirato, Wzn. e£ 
Monn, Reise in Schwed, p. :00. f. II. f. 3. 
In rupibus Sueciae, Meer et Fininazkine xivulo 
continuo madidis habitat. Waurr : 
"Ob sétas madore' arcüatas, "quid in "W. acutà contra 
Rársbiscrout non video, forte species propria. 'lThecá eliam 
basi in apophysin spuriam intumescere videtur, sed revera 
we. ophysata est. 
» Species obscuriores. 
34. Weissia viridissima ( Bnrp.) caule erecto fastigiatim ramo- 
so, (? mis acutis, folis: imbricatis strictis e: basi late 
dedii Merc pénite lineari lanceolatis planis. Ic. null. 
GrnM. Boon runs Perlmoos, Garr. Fi erdule beau- 
vert. 
In deitate mre iae udis alpestribus Augusto 1818 l 
mus.  Caespites densos inferne nigricantes , superne laetis- 
sime Mons. format. Fructus non visus. 2. 
Méissiae àcutae varietati B. affinissima ; et tantum 
foliis densius confertis basi latiore, colore et habitu ab illà- 
.xecedens, "Vix satis firma species ; íruclus autem. inscitià 
caniengere non licuit. 
295. Weissia zonata (Bmm.) caule erecto subramoso, foliis la- 
"xiusculis caulem undique cingentibus erectis lineari - lanceo7 
latis integerrimis e nervo crassiusculo exeunte acuminatis 
c. ined. 
Córícztóidufi váriegatüm. Bis: mst. ol. 
GrnM, Bandgestreiftes Perlmoos. | Ganz. PF. cd à 
bandes. | 
In Prrideris grientslibus 1803 aestate deteximus. Serius. 
D. Honwseuvem in Alpibus germanicis ad rupes madidas: 
montis Grossarl. degit. et communicavit. Fructus nec illi 
mee mobis visus. " 
Planta spectabilis , idipiibis densis e viridi, 
fusco pulehérrime zonatis. Plüra de illà dideide P ha- 
'incertuim cum 
: bemus. Genus Íructus ignoretur. Weissiam 
