ACROCARPI, PERISTOMI. DIDYMODON. 513 
- dentibus triginta duobus, per paria approximatis lanceolato- 
linearibus, brevibus, erectis, apicibus conniventibus, trabe- 
Operculum thecae longitudine, e basi conicá rufo -ferrugi- 
neà conico-rosiratum, rectum, pallidum.  Calyptra cucul- 
liformis, e luteo straminea. 
Habitu Dicranum, peristomio solo Didymodon., 
,Insiguis et huic elut Am est foliorum delapsus 
quem autumnali tempore 'laevissimo tactu fieri saepe 
nec in nmnostrá solum vgiéus, sed in Alpibus ex. gr. in 
monte Savi (Saualpe) Carinthiae, in m. Arbo sylvae 
Bohemicae atque in m. . Untersberg Salisburgensis ditio- 
mis, expertus sum, ut inde pateat synonymon Bridelia- 
num a ScHWAEGRICHENIO optimo jure adductum esse. 
Manr. Z7. Crypt, Erlang, loc, cit. 
Obs. Ditrrwivs species duas diversissimas nempe yaoi 
muscum et Campylopodem flexuosum ititit 
"icone; , sagacitate tamen assuetà varietatem suam F. G. spe- 
em propriam esse haud improbabile ducens, ^ Liwwrvs 
itin hanc Dinurwit observationem negligens unicam tan- 
ium speciem. statuit, et uno nomine Bryum flexuosum 
omnino gaudet caracteresque potissimos habet referendam 
censent: Contra Scmwarcomrnrzwius cui peristomium maximi 
A 
m 
temperandum censemus, concordiae gratià et ne sententiae 
nostrae tenaciores esse videamur, systemate nostro etiam 
annuente. 
8. Aidymodon glaucescens ( PAGS i i caule erecto 
subramoso, foliis acuminato - lanceolatis glaucescentibus, 
thecae oblongae operculo. ollieds conico, 
D.!glaucescens.  Wzz. e£ Monnm. Bob Tasch. p. 158. 
Scukvun. Deut, Moos. p. 67. t. Jo. Roxnur, Deut. Fl. III. p. 57. 
Kk 
