1020 



het eerste en tweede somiet wordt tot den larvalen mond, zijn 

 antimeer is de knotsvormige klier (Van Wijhe, 1893, p. J53, verg. 

 ook His, 1887, p. 429). Zij vormen het tweede paar kieuwspleten. 

 Het eerste paar kieuwzakken, op de grens van prostomium en eerste 

 segment, wordt vertegenwoordigd door de beide bilateraal symme- 

 trisch optredende „voorste entodermzakjes" (Hatschek, 1892, p. 144), 

 waarvan alleen het linksche nog naar buiten doorbreekt, als groeve 

 van Hatschek, het rechtsche niet meer, doch tot 't z.g. praeorale 

 coeloom wordt. 



Bij elk somiet behoort een dorsale zenuw, tot het voorste echter 

 twee, vlak bij elkaar ontspringend en door Hatschek (1892) verge- 

 leken met de beide deelen van den trigeminus der Cranioten, die 

 gewoonlijk als een dubbele, door mij echter met Balfour (1878, 

 p. 214) als een soms secundair gesplitste enkelvoudige zenuw 

 (verg. facialis en acusticus) beschouwd wordt, behoorende bij 

 het eerste of mandibulaire segment (zie onder). Ditzelfde geldt 

 ook voor de beide eerste dorsale zenuwen van Ampkioxus, die ik 

 dus te zamen nr. 1 noem. Tusschen kop- en rompzenuwen is nog 

 weinig of geen verschil, dorsale en ventrale wortels blijven in het 

 geheele lichaam gescheiden. Reeds hier echter munt de 4 e zenuw, 

 (Hatschek's 5 e , 1892, p. 143) de latere vagus, door sterke ontwikkeling 

 uit en staat deze voornamelijk met de overlangsche plexus, die 

 de kieuwen vei'zorgt (ramus branchio-intestinalis vagi der Cranioten) 

 in verbinding (verg. evenwel van Wijhe, 1893, p. 162). De vier 

 eerste soma-segmenten beantwoorden dus blijkbaar aan het trigeminus-, 

 acustico-facialis-, glossopharyngeus- en vagus-segment der Cranioten 

 (zie onder). 



Het prostomium bevat geen eigen mesoderm, krijgt dit eerst 

 secundair van het eerste mesodermsegment, gelijk ook bij de An- 

 neliden algemeen voorkomt (verg. bijv. Meyer, 1890, p. 299). 

 Het eigen, ectodermale, z. g. primaire (Conklin, 1897, p. 151) of 

 larvale mesenchym van het prostomium der Anneliden, een laatste 

 rest van het mesenchym der platwormen (Meyer, 1890), is bij de 

 Vertebraten blijkbaar verdwenen, tezamen met de z.g. kopnier der 

 troehophora, een laatste rest van de protonephridien der platwormen, 

 die echter bij verschillende Anneliden en bij Amphioxus (Goodrich, 

 1902) nog zijn blijven voortbestaan. 



De asymmetrische oorsprong van den mond van Ampkioxus levert 

 ons den sleutel tot de verklaring der larvale asymmetrie. 



Petromyzon onderscheidt zich van Amphioxus door het bezit 

 van praechordale hersenen, het palaeocranium van Kupffer, 

 tezamen met de geïnverteerde oogen ontstaan uit de dorsale 



