1021 



helft van de oppervlakte van het prostomium, zoodat de neuro- 

 porus, ook bij de overige Cranioten, niet meer dorsaal en 

 boven de punt van de chorda, doch terminaal, ver voor de punt 

 van de ehorda en vlak bij de animale pool ligt (Delsman, 1916, 

 1917). Met Amphioxus stemt Petromyzon echter overeen in de volledige 

 segmentatie van het mesoderm (Hatschek, 1910) en het gescheiden 

 blijven van de dorsale en ventrale wortels der spinaalzenuwen. De 

 reeks somieten loopt goed ontwikkeld door tot het prostomium. 

 Evenals bij het meerendeel der Anneliden, die ze bezitten (Fauvel, 

 1907, p. 110) liggen de gehoorblaasjes in het tweede soma-segment, 

 zijnde het hyoid- of facialis-acusticus-segment, doch meer in de 

 achterste helft hiervan. Wij kunnen dan ook bij Petromyzon, en bij 

 alle Cranioten, twee pro-otische segmenten, het mandibulair- of tri- 

 geminus-segment en het hyoid- of acustico-facialis-segrnent onder- 

 scheiden. Na dë gehoorblaasjes volgen dan het segment van den 

 glossopharyngeus, van den primairen vagus, van de eerste spinaal- 

 zenuw, die bij Gnathostomen met het vagusganglion versmelt 

 („spinalartiger Vagusanhang", Hatschek, 1892, p. 156), en van de 

 volgende spinaalzenuwen. Het eerste paar somieten zendt weer elk 

 een uitsteeksel in het prostomium, het z.g. praemandibulaire somiet 

 (Hatschek, 1910, p. 481), te vergelijken met den „Kopffortsatz" bij 

 Amphioxus, dus niet als een zelfstandig somiet op te vatten. De 

 beide pro-otische somieten nemen niet meer deel aan de vorming- 

 der overlangsche lichaamsmuskulatuur, zij leveren te zamen met 

 het z.g. praemandibulairsomiet de oogspieren. De post-otische somie- 

 ten leveren alle normale myotomen, die deel uitmaken van de romp- 

 musculatuur. Dit geldt dus ook, in tegenstelling tot andere Cranioten, 

 voor het glossopharyngeus- en het primaire vagussomiet, al uit zich 

 bij deze een begin van reductie hierin, dat de inwendige, diepere 

 deelen dezer myotomen tijdens de ontwikkeling te gronde gaan 

 (Koltzofe, 1901, p. 329), blijkbaar onder invloed van de sterke ont- 

 wikkeling van de gehoorkapsel, die naar achteren in het eerste en 

 tweede post-otische segment doordringt, zoodat de myocommata 

 tusschen eerste en tweede en tusschen tweede en derde myotoom 

 zich aan de gehoorkapsel hechten en de eerste vrije neuraalboog 

 eerst tusschen het derde en vierde myotoom ligt (verg. o. a. Goodrich, 

 1909, p. 40). Aan de oppervlakte stemmen eerste en tweede somiel 

 echter met de volgende overeen. 



Evenals bij Amphioxus beantwoorden branchiomerie en mesomerio 

 aan elkaar, de acht kieuwzakken, waarvan de eerste, aan hoi 

 spuitgat beantwoordend, niet doorbreekt, liggen afwisselend mot het 

 l e — 9 e somiet (Neal, 1897, p. 447, Koltzoff. 1901. p. 432). Voor 



