1024 



voor Petromyzon en Urodelen bijna identiek zijn, voor liet ontstaan 

 der hypophyse vóór de mondinstulping (bij Selachiers en Amnioten 

 van het dak der laatste), voor den bouw der herrenen, waar een 

 ontwikkeld metencephalon bij Petromyzon en Amphibiën nog ontbreekt, 

 en voor het bezit van een mond met hoorntandjes (bij Amphibiën 

 althans larvaal). Zoo ook voor de achterwaartsche uitbreiding van 

 den schedel. Hierin zijn thans de eerste drie post-otische segmenten 

 opgenomen, tezamen met den eersten vrijen neuraalboog van Petro- 

 myzon, die in de on togen ie als de z.g. occipitaalboog optreedt, welke 

 van achteren het foramen vagi begrenst (Stöhr, 1879, 1881). 

 De regio occipitalis der Amphibiën bevat dus slechts één wervel- 

 aanleg (Sewertzoff, 1897, p. 262). Tusschen den occipitaalboog en 

 de gehoorkapsel worden embryonaal nog drie somieten aangelegd 

 (Miss Platt, 1897, p. 448 voor Necturus, Sewertzoff, 1897, p. 260 

 voor Pelobates), waarvan het laatste boven de ruimte tusschen de 

 4 l,e en 5 de kieuwspleet ligt (Miss Platt, 1897, Marcüs voorGymno- 

 phionen, 1910). Deze drie somieten zijn die van den glossopharyngeus, 

 den primairen vagus en het met den laatsten versmeltende eerste 

 spinaalganglion (,,spinalartiger Vagusanhang", Hatschek, 1892, p. 158). 

 Van deze versmelting werden ook in de ontogenie aanduidingen 

 waargenomen door Miss Platt (1897, p. 448) en Marcus (1910, 

 p. 378). Bij het laatste kopsegment werd in jonge stadiën eenige 

 malen een ventrale wortel, een z.g. occipitale zenuw (Fürbringer, 

 1897, p. 353) waargenomen (Fürbringer, 1897, p. 486, Osawa, 1902, 

 Peter, 1898, p. 42, Drüner, 1901, 1904, Marcus, 1910, p. 376), 

 die echter bij volwassen dieren wel steeds ontbreekt. Van de drie 

 post-otische kopsomieten brengt alleen het laatste nog bij Urodelen en 

 Gymnophionen een regelmatig myotoom voort, dat het voorste segment 

 van de overlangsche lichaamsmuskulatuur levert en, evenals het. 

 3 de postotische myotoom van Petromyzon, zich aan de gehoorkapsel 

 insereert. De beide voorste post-otische somieten, waarvan de diepere 

 deelen reeds bij Petromyzon reductie vertoonden, zijn, blijkbaar door 

 de uitbreiding van de gehoorkapsel, onderdrukt, alleen het tweede 

 kan nog eenige spiervezels voortbrengen (Miss Platt, 1897, p. 447, 

 (Marcus, 1910, p. 430). Bij phaneroglosse Anuren verdwijnen echter 

 ook het 3 ck en 4 de post-otische myotoom (Sewertzoff, 1895, p. 269) 

 tezamen met den ventralen wortel ook van dit laatste, zijnde die 

 van de eerste vrije spinaalzenuw. 



De kieuwspleten, vijf in getal bij Necturus, waarvan de eerste 

 aan het spuitgat beantwoordt, wisselen weer regelmatig af met de 

 6 voorste somieten (Platt, 1894, 1897). De vijf kopsomieten zijn 

 dus alle epibranchiaal, de occipitaalboog ligt recht boven de laatste 



