1025 



kieuwspleet (Platt, J897, p. 452). Door de geringe achterwaartsche 

 uitbreiding van het cranium reikt de invloedssfeer van den vagus, 

 die het verloren gaan der volgende spinaalganglien bewerkt, tot 

 voorbij de achtergrens van den schedel, bij Arnphibiën ontbreekt 

 dan ook steeds het eerste vrije spinaalganglion. Daar bij phanero- 

 glosse Anuren ook de ventrale wortel verloren gaat (zie boven) 

 ontbreekt hier de eerste spinaalzenuw geheel. De vagus innerveert 

 niet meer dan drie kieuwspleten, zijnde die van den primairen vagus, 

 van den „spinalartigen Vagusanhang" en van de eerste vrije spinaal- 

 zenuw, die of geen dorsalen wortel heeft of geheel ontbreekt. 



De hypobranchiale musculatuur wordt bij Urodelen door ventrale 

 knoppen van de beide eerste postbranchiale (4 e en 5 e post-otische 

 somiet) en het laatste epibranchiale myotoom (3 e post-otische somiet) 

 geleverd (Miss Platt, 1897, p. 452) en geinnerveerd door de ventrale 

 wortels van de beide eerstgenoemde somieten, zijnde de beide eerste 

 vrije spinaalzenuwen, die bij Urodelen tezamen den geheel post- 

 cranialen hypoglossus leveren. Deze ligt thans ten deele binnen dé 

 invloedssfeer van den vagus, zoodat de voorste wortel geen dorsaal 

 ganglion heeft. De ventrale wortel van het laatste epibranchiale 

 myotoom gaat, gelijk vermeld, verloren. 



Epibranchiale muskulatuur ontbreekt. 



Bij Selachiï zoowel als Amnioten heeft de enorme dooierrijkdom van 

 het ei op overeenkomstige wijze het verloop der vroegste ontwikkeling 

 beïnvloed, bij beide heeft het metencephalon zich ontwikkeld en ontstaat 

 de hypophyse niet langer vóór, doch vanuit de mondbocht. Bij beide 

 heeft de schedel een aantal wervelelementen geannexeerd, die de 

 regio occipitalis helpen vormen. Bij Acanthias valt hier de aanleg 

 (of althans de aanduiding, Sewertzoff, 1899), van vief 

 wervels op te merken (Hoffmann, 1894, p. 638), waarvan 

 de voorste aan den occipitaalboog van Amphibien beantwoordt 

 (Skwertzoff, 1895, p. 260) en evenals de laatste door drie somieten 

 van de gehoorkapsel gescheiden is. Er zijn dus drie segmenten bij 

 den schedel gekomen ; bij Scyllium en Pristiurus, waar de schedel 

 een segment korter is (Hoffmann, 1894, p. 638, Skwertzoff, 1899, 

 p. 302) dan bij Acanthias, slechts twee. Bij de laatste vormen bevat 

 de schedel behalve het prostomium dus 7 segmenten (= het aantal 

 visceraalbogen 1 ), waarvan één post-branchiaal, bij Acanthias 8. waarvan 

 twee post-branchiaal, bij Hexancltus en Heptanchus waarschijnlijk 

 nog eenige meer (zie onder). Mesomerie en branehionierie stemmen 

 weer overeen (Van Wuhk, 1882, Ziegler, 1908, 1915). Evenals bij 



') Twee minder dus dan het bekende getal van Van WlJHE (188'J), die do prao- 

 mandibulaire holte als eerste somiet beschouwde en het hyoid-segment voor '2 tolde. 



