1030 



ligt dan ook ver achter den schedel. Direct achter den schedel 

 liggen de hypoglossus-wortels bij Amphibiën en de meeste roggen, 

 voor een kleiner deel in den- schedel, een grooter deel er buiten bij 

 de haaien, voor het grootste deel in den schedel bij Amnioten, geheel 

 in den schedel bij Ganoïden, waar soms bovendien nog de plexus 

 brachialis erin opgenomen is, gelijk bij Acipenser (Fübbringer, 

 -1897, p. 457). 



Uit het boven behandelde volgen zonder meer de volgende con- 

 clusies: 



1°. Froriep's (1882 — 1887) indeeling van den kop der Vertebraten 

 in een primair ongesegmenteerd ,, cerebraal deel", omvattende behalve 

 oog en neus ook de ge h oorblaasjes en de kieuwspleten, en een ge- 

 segmenteerd „spinaal deel" (regio occipitalis) is onjuist. Gegenbaur's 

 indeeling van den schedel in een praechordaal ,,evertebraal" en een 

 chordaal „vertebraal" deel is de juiste, al heeft het voorste deel van 

 dit laatste, tot den oecipitaalboog, zich niet uit wervels gevormd, 

 doch is het tegelijk met deze ontstaan (verg. Petromyzon, zie Gegen- 

 baur, 1887, p. 77, van Wijhe, 1889). Branchiomerie en mesomerie 

 correspondeeren met elkaar. 



Een primair ongesegmenteerd kopmesoderm (Froriep, 1887, „Ur- 

 mesoderm" van de Lange, 1913, p. 250), waarin slechts van bran- 

 chiomerie sprake zou zijn, bestaat niet; het prostomium bevat geen 

 eigen mesoderm meer (verg. Amphioxus en het „proamnion" der 

 Amnioten). 



2°. Froriep's (1882 e. v.) opvatting van een secundaire invasie van 

 rompsegmenten in den primair ongesegmenteerden, „cerebralen" 

 kop, en F'ürbringer's (1897, p. 440) meening omtrent een „stetiges 

 Vorrücken" en tegronde gaan van deze myotomen met hunne ven- 

 trale wortels in de occipi taaistreek zijn onjuist. Froriep's argument, 

 dat rudimentaire dorsale wortels, door hem bij deze myotomen ge- 

 vonden, erop zouden wijzen, dat zij niet tot den vagus kunnen 

 behooren en van post-branchialen oorsprong moeten zijn, vervalt 

 door de opvatting van den vagus als een partieel polymere zenuw, 

 die dergelijke rudimentaire dorsale wortels juist verwachten doet. 

 Aan Fürbringer's argument, dat de occipitale zenuwen der haaien 

 zich met de voorste vrije spinaalzenuwen vereenigen tot den plexus 

 cervicalis, wordt de waarde door de bovenstaande beschouwingen 

 geheel ontnomen. Froriep en Fürbringer verzuimden bij de Selachii 

 onderscheid te maken tusschen primair en secundair epibranchiale 

 myotomen, gelijk zich dat ook bij Petromyzon zoo duidelijk laat 

 doen, en kwamen, ze alle voor secundair epibranchiaal en van post- 

 branchialen oorsprong houdend, tot verkeerde opvattingen. Geen 



