1002 



verhouding is echter reeds in fig. 3a om een meer vermelde reden door 

 C C 



1 7' 1 i T . , 



— — — vastgelegd. 



oir ï ir 



Op analoge wijze wordt met behulp van den stangenveelhoek 



A . . . C VIII D voor den als één geheel beschouwden balk ABCD 



.0 .0 00 



het eindpunt D bepaald. Van dezen, bij het overgangsmoment 



.o 

 Mc= O meterton behoorenden veelhoek is stang Q\ C VIII en daar- 



.0 .0 o 



mede het verdere beloop VIII D bepaald. De ligging van het dubbel- 



.0 .00 



punt D der puntreeksen D en D, die bij invoering van verschil- 



.0 . yO .yO 



lende overgangsmomenten Mc ontstaan, en waarvan alleen de punten 

 D en D bekend zijn, wordt wederom met de reeds in fig. 3a 



.0 .00 



o 1 T 1 i 7' 

 opgetreden verhouding — — — gevonden. 



\T l \T 



Ten slotte wordt E bepaald met behulp van den stangenveelhoek 



.o 



Q a " D XI, E, welks eindpunt E met E samen een puntenpaar der 



.0 .0 .0 .0 



puntenreeksen E ei) E vormt. De verhouding, waarin de afstand 

 .z .z 



WE door het gezochte punt J? moet worden verdeeld, is ook reeds 

 .o .o 



in tig. 3a door invoering van een moment van 1 meterton boven D 



door de verhouding — — — bepaald. 

 E, ,\E 



Het eindpunt E van den gezochten stangenveelhoek is dus vast- 

 gelegd, zoodat alleen nog de veelhoek zelf behoeft te worden terug 

 geconstrueerd. 



In de eerste plaats kan stang E, XI, door Q\ getrokken worden 

 daarna XI, X, D" door Q t '", X Tx door P s ' en IX VIII door D". 

 Deze laatste stang snijdt met VIII VII van l B een stuk van bekende 

 lengte af; VIII VII is dus eveneens te teekenen. Deze stang snijdt 

 op ÏqJ' een punt Q t '" in, dat de bepaling van het punt P 2 ', waardoor- 

 heen stang VII VI getrokken zal moeten worden, mogelijk maakt. 



Zoolang de veronderstelling gemaakt werd dat in D geen over- 

 gangsmoment aanwezig was, gold, dat de stangen VI VII en VII 

 VIII bij invoering van verschillende overgangsmomenten Mc moesten 



