995 



supplementaire arbeidsvermogen als potentieele energie kan beschou- 

 wen, zal de in de vorige § beschouwde evenwichtstoestand alleen 

 dan stabiel zijn, als de door E voorgestelde som een minimum is. 



Stel nu dat het bolvormige electron door homogene dilataties of 

 contracties volgens drie onderling loodrechte middellijnen, overgaat in 

 een ellipsoïde met de halve assen (l-\-\)R y (l-f-f*) R en (l-\-{i)R; 

 daarbij is de bedoeling dat 1 en jx kleine grootheden zijn, waarvan 

 wij de tweede machten en het product zullen behouden, en dat elk 

 substantieel volume-element zijn lading behoudt. Men kan dan de 

 verandering van het electrische arbeidsvermogen met behulp van 

 bekende regels berekenen en die van het supplementaire arbeids- 

 vermogen hieruit afleiden, dat in elk substantieel volume-element T 

 hetzelfde blijft. Daaruit volgt dat de supplementaire energie van een 

 dergelijk element evenredig met de grootte daarvan verandert, dus 

 in reden van 1 tot (1+/) (l-f-f*) 1 . Voert men de berekeningen uit, 

 dan vindt men dat de geheele energie E in reden van 1 tot 



1 4 3 



^ 10 5 p 5 f 



verandert. Daar nu de som der laatste drie termen negatief is 

 als ). ligt tusschen — (4 + |/10)jj en — (4 — |/10),u, was het even- 

 wicht niet tegenover alle vormveranderingen stabiel. 



Het ligt voor de hand te denken dat men, om deze moeilijkheid 

 te ontgaan, het bestaan ook van een supplementaire hoeveelheid 

 van beweging zal moeten aannemen. Uit een vervolg op deze mede- 

 deeling zal blijken dat daar niets tegen is en men zal er te minder 

 bezwaar tegen kunnen hebben, nu toch reeds met de supplementaire 

 spanning T en de daaraan beantwoordende energie grootheden zijn 

 ingevoerd, die niet van electromagnetischen aard zijn. 



65 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVI. A°. 1917.18 



