1035 



die funktie zijn te verwachten. Daarom is het van belang na te 

 gaan welke meeningen men daaromtrent voornamelijk gehad heeft. 



Een der eersten die zich over dit punt uitlaat is van der Stricht 

 (1888 en *91) die aan de reuzencellen verschillende funkties toekende, 

 waarvan de voornaamste wel eeu phagocytaire was. Positiever in 

 zijn meening is Flemming, die namelijk beweert dat de reuzencellen, 

 waar zij ook voorkomen, pathologische producten zijn, die geen 

 funktie hebben, maar te gronde gaan. Von Kostanecki (1892) zegt 

 gezien te hebben dat de reuzencellen uiteenvallen in kleinere cellen, 

 en tevens neemt hij een phagocytaire funktie aan, zulks, zegt hij, 

 in tegenstelling met de opvatting van Ranvier en Küborn, die meen- 

 den dat de reuzencellen ,,cellules vasoformatives" waren. Latei- 

 bleek die „vaatvormende funktie" dan ook slechts een ontaardings- 

 proces te zijn. Ook komt von Kostanecki op tegen de meening van 

 van der Stricht dat de kernen der gephagocy teerde cellen zonder 

 meer zouden bijdragen tot vergrooting van de kern van de reuzen- 

 cel. Ten onrechte heeft men dan ook, volgens hem, besloten, dat 

 de reuzencellen zouden ontstaan uit de samenvoeging van verschil- 

 lende kleinere cellen. En ten slotte zegt hij omtrent de funktie: 

 ,,Meinen Erfahrungen nach muss ich aufs entschiedenste die Ansicht 

 vertreten, dass die Riesenzellen der embryonalen Leber — für andere 

 blutbildende Organe der Saugetiere wird die Ansicht auch von 

 manchen Autoren verfochten — , so auffallig und so interessant sie 

 in ihrer Form und in ihren Lebenserscheinungen auch sein mogen, 

 bezüglich ihrer Funktion und ihres Verhaltnisses zum Vorgang der 

 Blutbildung völlig nebensachlich und bedeutungslos sind". 



Veel uitvoeriger over dit onderwerp is Saxer (3 896) die zegt dat 

 sommige beelden hem deden denken dat de reuzencellen kleinere 

 cellen konden opnemen, zoowel als zich in andere cellen oplossen. 

 Tevens komt hij op tegen de meening van Flemming als zouden 

 de reuzencellen slechts een „abgeartete und ausgeartete" celvorm 

 zijn. Saxer meent een bepaalde samenhang met de bloedsvorming 

 te moeten aannemen, welke laat hij in het midden. Hij zegt ten 

 slotte: ,,Sodass es in der That unmöglieh erscheint aus den 

 verschiedenen Erscheinungsphasen einen einheitlichen Vorgang zu 

 konstruieren." 



Maximow (1908) meent dat reuzencellen overal optreden waar 

 erythropoëse en granulopoëse plaats vinden, maar hij zag nooit 

 splitsing in kleinere eenkernige cellen. 



Sophie LlFSCHJTZ (1901) had reeds in haar dissertatie gewezen op 

 een parallelisme tusschen erythropoëse en het aantal megakaryocyten 

 in de milt van menschen foetus. 



